GOODBYE GERDA!

“Politici zijn zakkenvullers en baantjesjagers!” LE:

Iedere keer als ik bij de kapper kom, krijg ik het te horen. Het maakt niet uit waarmee we het gesprek beginnen.

Ik heb me jarenlang verzet tegen deze conclusie. Ik wees op politici die wel integer zijn. Ik probeerde uit te leggen wat de dilemma's zijn van de gekozen volksvertegenwoordiger. Ze moeten wikken en wegen, en bij de komende verkiezingen kunnen ze ineens werkloos zijn. Het was niet makkelijk, met jokkebrok Gijs van Aardenne, voorkennishandelaar Harry van de Bergh en recent nog een vermeend bijverdiener als het Kamerlid Hamid Houda. Ik hield vol. Maar het is afgelopen. Ik doe het niet langer.

Gisteren stond in deze krant bij de personalia een minuscuul berichtje over iets wat al lang bekend was. Gemeld wordt dat ene Arie de Jong het nieuwste lid van de Tweede Kamer is geworden. Arie is voor mij een onbeschreven blad, dus hem verwijt ik niks. Maar daarna: “Hij is de opvolger van Gerda Dijksman, die tussentijds een politiefunctie heeft aanvaard.”

Gerda is voor mij geen onbeschreven blad. In 1994 werd ze met veel tamtam geïntroduceerd in het parlement, met andere 'losse, onafhankelijke geesten' als Rob Oudkerk en Rick van der Ploeg. Ze zouden wel eens eventjes laten zien hoe je fris en onbedorven politiek bedrijft. Het zou in de Tweede Kamer nooit meer zo zijn als het geweest was. Kijk, dát kun je je kapper vertellen.

Gerda is heus niet het enige Kamerlid, die alle mensen die op haar hebben gestemd in de steek laat. Bijna een vijfde van het parlement was in februari van dit jaar al verdwenen, becijferde Trouw. Denk aan Rudolf de Korte, Yvonne van Rooij en Ruud Vreeman. Het is nu zo gewoon geworden, dat het bij een regeltje in de krant blijft. Maar ik neem het Gerda extra kwalijk, omdat ze deed alsof ze anders was. Daarom heeft ze haar eigen PvdA-collega's, die wel blijven zitten, in de krant nog maar even een forse trap nagegeven. Wassen, knippen en scheren alstublieft.