COLUMN

'Slide' is Engels en het betekent 'glijden', legde oud-scheidsrechter John Blankenstein zondagavond in Studio Sport gedienstig aan het Nederlandse volk uit. Glijden, dat klinkt niet verkeerd. Hoe zachtkens glijdt ons bootje. Zijn pen glijdt over het papier. De mantel glijdt van haar schouders. Me dunkt dat de rekkelijke glijders het goed met ons voor hebben.

Maar wie het helemaal goed wil zeggen heeft het kennelijk niet over 'sliding', maar over 'tackle-sliding', een uitdrukking die bij mijn weten tot het afgelopen weekend uitsluitend door 'preciezen' werd gebezigd. En 'tackle', dat is ook Engels weet ik, en het betekent iets veel onvriendelijkers, te weten 'attaqueren'.

Het was buitengewoon instructief om te zien hoe Studio Sport de door de FIFA geopperde sliding-problematiek in beeld bracht. Tegenover die ene zuurpruim die als een soort achteraf-profeet volhield al jaren voor het afschaffen van de sliding te hebben gepleit, Ben de Graaf, vooral toch bekend van veel gefluister langs het groene laken, stonden wel vier of vijf rekkelijken die zonder enig argument maar met een ondoordringbaar soort vanzelfsprekendheid het recht van de voetballer op de sliding verdedigden. Johan Cruyff: 'De sliding hoort bij het voetbal, punt'. Een broertje De Boer: 'De sliding moet blijven'. In de tussentijd werd er visueel een ware emmer van de smerigste overtredingen over de kijker uitgestort. Aanvallen op de hakken, duivelse scharen, spelers die door de lucht katapulteerden en meters verder krimpend bleven liggen, stormaanvallen op het gehele onderlichaam, waaruit slechts fikse verlammingen konden resulteren. Tegenover deze Danteske gruwelen stond slechts een handjevol goedbedoelende glijders, die op eerbare wijze de bal aan de tegenstander ontfutselden zonder hem daarbij direct in het ziekenhuis te werken. Een fikse wanverhouding tussen voor- en tegenstanders en belastend en ontlastend materiaal derhalve.

Een rechter zou het wel weten. Zo'n overdaad aan bewijs en zoveel advocaten die het goedpraten, daar klopt iets niet. Je kreeg erg het gevoel dat de 'sliding' inderdaad tot de kleine misdaad gerekend moet worden. Mij is eerlijk gezegd ook weinig anders bekend. In mijn actieve carrière als rechterspits betekende iedere sliding een brutale torpedering van mijn ranke jongenslijf. Maar hoorde u mij ooit klagen? Je kiest ervoor, nietwaar. Een kleermaker zeurt toch ook niet over de blaren op zijn vingers, of een koningin over koninginnedag. Dus wat mij betreft moet de sliding gewoon aanblijven, ook als vilein krachtwapen. Anders kunnen we net zo goed met z'n allen gaan korfballen.