BRIEVEN

Potgieterlaan 7 Voor de goede orde zou ik graag drie kanttekeningen willen plaatsen bij de bespreking van mijn boek 'Potgieterlaan 7' door uw redacteur Ruud Verdonck.

De eerste heeft betrekking op zijn vraag waarom mijn broer Wim bij de Jeugdstorm is gegaan. Die vraag suggereert een heleboel - misschien was mijn broer wel zwaar door het NSB-virus geïnfecteerd -, maar wanneer de heer Verdonck het boek goed had gelezen, had hij het antwoord geweten. Wim werd als tien-, elfjarige door zijn ouders in het uniform gehesen en naar de Jeugdstorm gestuurd. Zo simpel is het.

De tweede betreft zijn stelling dat het bekrompen van mij is de “vernietigende afwerende houding” na de oorlog van de mensen uit de buurt kortzichtig te blijven noemen. Daarmee zou ik ontkennen “dat er mensen zijn die aan de oorlog wonden hebben overgehouden die maar niet willen genezen”. Ik begrijp niet hoe de heer Verdonck het verzint. Het enige wat ik heb gedaan, is een gesprek citeren met een ambtenaar van het Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging. Hierin noem ik het kortzichtig mij nu nog - dat gesprek vond in 1995 plaats - de foute beslissing van mijn vader aan te rekenen. Dat is alles.

Een derde kanttekening wil ik plaatsen bij de alinea, waarin staat dat ik in 1986 bij mijn entree als adjunct-hoofdredacteur van Elsevier met André Spoor over het verleden van mijn vader heb gesproken. Ik zou dus toen opening van zaken hebben gegeven. Iets wat ik achterwege zou hebben gelaten, toen ik twee jaar later hoofdredacteur van Het Parool werd, zo stelt de heer Verdonck vast, om vervolgens uit te weiden over de vraag wat voor vreselijke consequenties een onthulling over 'mijn oorlogsverleden' zou kunnen hebben gehad. Het is kennelijk duidelijk: als ik toen niet fout was, dan ben ik het nu wel. Ik kan u echter melden dat ik André Spoor al vele jaren eerder - begin jaren zeventig - over het verleden van mijn vader heb verteld, niet omdat hij bij NRC Handelsblad mijn hoofdredacteur was, maar omdat hij een goede vriend was en nog altijd is. Amstelveen Sytze van der Zee