Zweedse inbreng bij Sittardia geen garantie voor succes

SITTARD - Het nationale handbalteam van Zweden won afgelopen zondag de World Cup, maar ondanks de Zweedse inbreng mag Sittardia zich niet de beste ploeg van Nederland noemen. Voor de tweede maal dit seizoen verloren de Limburgers met ruim verschil van E en O.

Door de 24-18 overwinning van gisteravond in de Sittardse Stadssporthal namen de Emmenaren de leiding in de eredivisie. Gezien de kracht van de ploeg en het resterende programma lijkt het aannemelijk dat E en O ook aan het einde van de rit de nummer een zal zijn. En die positie geeft het recht om in de play-offs alle drie de wedstrijden in eigen omgeving te spelen. Uiteraard een voordeel, hoewel de ploeg van Henk Groener oppermachtig was tegen Sittardia. Tot voor de onderlinge ontmoeting van gisteravond deelden de twee clubs de eerste plaats, maar E en O demonstreerde dat het beste handbal op dit moment niet in Zuid-Limburg maar in Emmen wordt gespeeld.

De Drenten zijn hard op weg het verloren terrein van vorig seizoen goed te maken. Door een groot aantal blessures en een te krappe selectie bleek E en O, de kampioen van 1992, niet in staat om zich voor de play-offs te kwalificeren. Door de komst van Peter Portengen en Rob Groener (allebei van AHF Arnhem) en Murat Korkmaz (van Olympia) en de terugkeer van Jop Hagreize heeft E en O weer de kracht om zich met de besten te meten. “We hebben nu zoveel mensen die kunnen scoren, dat het niet uitmaakt wie er in het veld staan”, zei de oud-international Groener. “Vorige week maakt Van der Zanden elf doelpunten en nu maar één.”

In de breedte van de selectie lag gisteravond het verschil met Sittardia, de zestienvoudig nationaal kampioen. Door de dubbele bezetting op alle posities kon E en O de gehele wedstrijd voluit gaan. Bij Sittardia lag dat iets anders. Zonder Leon Tummers en met een half fitte Patrick van Olphen kon de ploeg van de Zweedse coach Bosse Johansson geen enkele vuist maken. Vanaf de kant wist Johansson het tij niet te keren en op het veld kon ook zijn landgenoot Robert Bolevin geen lijn brengen in het slordige en vooral keiharde Limburgse spel. Johansson was kennelijk zo van slag van zoveel onmacht dat hij na 22 minuten in de tweede helft een speler te veel in het veld zette.

De nederlaag tegen E en O kwam Johansson slecht uit. Zelf heeft de opvolger van Ton Velraeds zich de opdracht gegeven om in drie jaar tijd een topploeg in Sittard neer te zetten. De sponsor van de ploeg ziet liever dat Sittardia dit seizoen 'gewoon' kampioen wordt. Gezien het ondermaatse spel van gisteravond zit dat er niet in. De komst van iemand uit Zweden vormt geen garantie voor succes, hoewel de spelers zich tijdens de warming-up behendig toonden in het spelen van ijshockey. De komende week staan er belangrijke wedstrijden voor de Sittardianen op de rol. Dinsdag voor de beker tegen Caesar uit Beek, de nummer een in de eerste divisie, en vier dagen later voor de competitie tegen V en L uit Geleen, de nummer drie in de eredivisie.

Inspanningen

De vooruitzichten in Emmen zien er vooralsnog beter uit dan in Sittard. De Drenten trainen meer dan de overige eredivisieclubs en die inspanningen lijken zich nu uit te betalen. Jan de Bakker is een topkeeper die de concurrentie met Dick Mastenbroek voor het nationale team makkelijk aankan. Gisteravond won De Bakker, die pas vorige week zijn rentree maakte na een enkelblessure, op punten van Mastenbroek, de sluitpost van Sittardia. Met zeventien reddingen speelde hij een belangrijke rol in de Drentse winst. In de defensie staat Rob van der Zanden als een rots en met Patrick Kersten, Portengen en Hagreize heeft E en O de beste opbouwrij van Nederland.

De rentree van Hagreize heeft een positieve invloed op het spel van E en O. De linkshandige opbouwspeler was ruim anderhalf jaar uit de roulatie vanwege een zware knieblessure. Dit seizoen is de 25-jarige Hagreize weer in staat zijn niet geringe kwaliteiten te tonen, hoewel hij nog niet op het niveau is van twee jaar geleden. “Hij zit op zestig procent van zijn kunnen”, vindt coach Groener. Hagreize is het daar mee eens. “Ik sta heel simpel te handballen”, vindt hij. “Gewoon hard schieten. Zoals het nu gaat, ben ik tevreden, maar ik wil bijvoorbeeld meer een tegen een spelen. Mijn oude vorm? Ik ben anders gaan spelen, het is moeilijk te vergelijken.”

Gisteren zat hij in totaal 27 minuten op de bank, maar desondanks werd Hagreize met acht doelpunten topscorer van E en O. Bondscoach Leszek Krowicki zat niet op de tribune bij de wedstrijd tussen de nummers een en twee, maar een terugkeer van de tachtigvoudig international in het nationale team lijkt een kwestie van tijd. Hoewel, helemaal vanzelfsprekend is dat niet. Hagreize liep de knieblessure op in een interland van Oranje, maar hij ontbeerde lange tijd steun van het Nederlandse handbalverbond. Hagreize had het normaal gevonden als het NHV hem bijvoorbeeld financieel had geholpen. “Ik heb een gesprek met de bond gehad, dus de bal ligt bij hen,”, zei Hagreize in Sittard. “Ik wacht af, maar er moet wel iets worden geregeld. Wat ik heb meegemaakt, mag geen tweede keer gebeuren.”