In de B-klasse is er weer spanning

SPAKENBURG - IJsselmeervogels is er niet in geslaagd in een rechtstreeks gevecht de koppositie van GVVV te ondergraven. Het topduel eindigde onbeslist (1-1) en dank zij de andere uitslagen in de hoofdklasse B bleef GVVV de ranglijst aanvoeren.

Op de negende speeldag van dit seizoen eiste GVVV voor het eerst de leidersrol op, stond die een paar weken later weer af om vervolgens toch als de herfstkampioen de winterstop in te gaan. De waarde van deze titel is verder nihil. GVVV is één van de kandidaten voor de hoofdprijs. Zoals ook Capelle, SHO, Huizen, IJsselmeervogels en - er kan nog meer bij - Rozenburg dat op dit moment zijn. In dat opzicht zal de liefhebber van wisselende kansen en spanning nog ruimschoots aan zijn trekken komen. Spanning was ook het voornaamste ingrediënt in Spakenburg. Weinig fraai voetbal, waarin lichamelijke kracht de boventoon voerde. Scheidsrechter De Ruijter trok uiteindelijk zes gele kaarten. Twee voor de thuisclub, vier voor de bezoekers.

GVVV begon het duel met een formatie met twee spitsen en handhaafde die voorzichtige instelling de volle negentig minuten. Ter excuus werd aangevoerd dat Jan van Rabenswaay niet inzetbaar was vanwege een blessure en André Zondag door trainer Frans Adelaar voor straf was verbannen naar het tweede elftal wegens het zonder tegenbericht wegblijven van een training. Adelaar, die volgend seizoen hoofd jeugdopleidingen wordt bij FC Utrecht en bij GVVV opgevolgd zal worden door Hennie de Man, moest daardoor roeien met ingekorte riemen.

De neutrale toeschouwer bleef zitten met de vraag of GVVV nu wel die ploeg was die straks met alle eer zal gaan strijken. Aanvallend was het mager gesteld bij de club uit Veenendaal. Berto Smit, nog lang niet topfit na blessureleed, en Melrik Beukers kregen bitter weinig steun uit het achterland en speelden in feite een kansloze partij. Toch was er dat ene persoonlijke succesje voor Melrik Beukers, de Spakenburger in vreemde dienst. Halverwege de tweede helft kreeg de spits de punt van zijn schoen tegen de bal die vervolgens met een extra zetje van Theo Koopmanschap en via de vingertoppen van doelman Pascal Verhoeve in het net belandde.

Ondanks de “sullige goal” toonde Vogels-trainer Erik Assink zich redelijk content. “Ik kan wel leven met puntverlies, maar ik kan niet leven met spel waar de grauwheid vanaf straalt.”

Assink doelt daarmee op de instelling van zijn ploeg gedurende een groot deel van de periode voor de winter. Dat is ook de reden waarom nu jonge spelers als Johan Scholten en Michiel Koelewijn in het basiselftal mogen starten. Scholten is een typische linksbuiten, snel en behendig. Koelewijn maakt een slungelachtig indruk, maar de centrumspits 'leest' diverse spelsituaties alert.

IJsselmeervogels ging, in tegenstelling tot GVVV, wel voluit voor de winst. In de pauze offerde Assink zelfs verdediger Michael van de Berg, die voor rust vergeefs had gezocht naar een directe tegenstander, op voor een aanvaller (Dennis Bos). Gerard van der Nooy verhuisde daarbij van rechts hangend voorin naar centraal op het middenveld, direct achter de punt in de aanval. Dat is de rol, waar Van der Nooy zich kiplekker bij voelt. Van der Nooy bewees ook andermaal zijn waarde. Tien minuten na rust schudde hij zijn spijkerharde bewaker Marco van de Pol af en wachtte met schieten, totdat keeper Ruud van de Peppel zich uit positie had gemanoeuvreerd. Later kreeg Van der Nooy nog een soortgelijke kans maar toen was Van de Peppel gewaarschuwd en stak voor de zoveelste keer een reddende hand uit.