BRIEVEN

Treinverkeer

De plannenmakerij van het ministerie heeft voor de reizigers tot op heden generlei voordeel gehad. Helaas blijkt het departement niet te willen leren van ervaring elders. Jammer voor hen, ook jammer voor ons.

Delft Ad Meester

Asielbeleid CDA (1)

Hidde Visser, lid van het CDA-bestuur, schrijft op Podium van 7 februari een reactie op kritiek van het CDJA en anderen op het partijstandpunt inzake asielbeleid. Gelooft het CDA nou echt dat de schifting tussen politiek en economisch, tussen ware en onware verhalen, zo goed verloopt en dat de schrijnende gevallen die wij kennen in feite alleen economische vluchtelingen betreffen? De redeneertrant doet me sterk denken aan de tijd dat het zo in was om alle nadruk te leggen op misbruik van de sociale voorzieningen. Visser noemt de kritische reacties van vrijwilligers die asielzoekers bijstaan “sympathiek maar onverstandig”. Kort samengevat: lief en dom. Of: wees mooi, maar hou je mond. Dat hebben we als vrouwen ook al een tijdje moeten slikken. Nu geldt het alle vrijwilligers.

In het recht voor Nederlanders is de mogelijkheid van hoger beroep. Zou er soms wel eens in zo'n hoger beroep blijken dat er fouten waren gemaakt in de voorgaande procedure? Zo niet, dan moet dat hoger beroep snel worden afgeschaft. Maar daar hoor ik nooit over. Wel over asielprocedures waarvoor geen hoger beroep nodig zou zijn 'om geen verwachtingen te wekken'.

Frederiksoord A. M. Groenewegen

Asielbeleid CDA (2)

Is het CDA-standpunt over asielbeleid wel zo zorgvuldig als partijbestuurslid Visser beweert? Illustratief is het voorbeeld dat hij geeft van de afgewezen Chinese asielzoeker die door China vervolgens niet wordt teruggenomen. Hij of zij is nu niet verwijderbaar en mag volgens het partijbestuur niet worden beloond met een verblijfsvergunning. Dit klinkt heel redelijk; er moet tenslotte paal en perk gesteld kunnen worden aan een ongelimiteerde stroom asielzoekers. In de praktijk gebeurt er echter met deze Chinese asielzoeker en met iedere andere technisch onverwijderbare uitgeprocedeerde asielzoeker het volgende: na een verblijf van een half jaar in bijvoorbeeld het 'Verwijdercentrum voor asielzoekers' in Ter Apel en hierna in veel gevallen nog enkele maanden in de gevangenis (straf voor het niet meewerken aan de uitzetting), wordt de asielzoeker door de overheid zonder middelen van bestaan en zonder recht op enige medische zorg op straat gezet. Deze asielzoekers wordt bevolen Nederland binnen 24 uur te verlaten, wat zonder geld en papieren natuurlijk onmogelijk is en dat weten de autoriteiten maar al te goed, het is ze zelf immers ook niet gelukt deze mensen terug te sturen naar het land van herkomst.

Door deze handelwijze die tot de dagelijkse praktijk is gaan behoren zijn deze mensen vervolgens aangewezen op de hulp van goedwillende burgers die hen niet aan hun lot willen overlaten. Anderen die deze hulp niet krijgen vallen vaak in handen van lieden met minder goede bedoelingen of komen soms noodgedwongen in het criminele circuit terecht. Deze situatie dreigt bij ongewijzigd beleid de komende jaren volledig uit de hand te lopen. De draagkracht van particulieren is nu al bezig zijn grenzen te bereiken, waardoor het leger illegalen nog sterker zal groeien, wat een grotere bedreiging voor de samenleving gaat betekenen dan het verlenen van verblijfsvergunningen aan niet verwijderbare uitgeprocedeerden.

De vraag is of het CDA-bestuur echt ooit heeft nagedacht over de gevolgen van dit standpunt voor onze samenleving.

Ter Apel Peter Hijzelendoorn Lid bezoekersgroep VC Ter Apel