De 99 puppies zijn schattig maar niet interessant

101 DALMATIANS Regie: Stephen Herek. Met Glenn Close, Joely Richardson, Jeff Daniels. Te zien in 127 bioscopen (waarvan 42 bioscopen de Nederlandse versie vertonen: 101 Echte Dalmatiërs).

De parallel tussen mens en dier wordt zover mogelijk doorgetrokken, en heeft bepaald bizarre trekjes. Na de gelijktijdige ontmoeting tussen Roger en Anita en hun beider dalmatiërs in Hyde Park, worden beide vrouwtjes gelijktijdig zwanger. De puppy's worden eerder geboren dan de baby. De zwart-witte schatjes worden echter gestolen door Cruella DeVil, eigenaresse van modehuis DeVil en gepassioneerd liefhebster van bont. Driekwart van de film bestaat vervolgens uit de heroische ontsnapping van 99 puppy's, geholpen door een ganse dierenschaar en belaagd door Cruella en haar twee onhandige handlangers. In al zijn simplisme is het scenario toegesneden op het allerjongste publiek.

De gemakzuchtige aanpak verraadt het formuledenken van scenarist en producent John Hughes, befaamd dankzij slappe komedies als 'Home alone'. Zoals altijd bij Disney vormt de menselijkheid van dieren de voornaamste attractie en dat zit wel goed: het bedrog van ILM en Jim Henson's Creature Shop, met respectievelijk digitale effecten en animatronics de wereldtop, sluit naadloos aan op de echte beestjes. Natuurlijk zijn de puppy's heel schattig, maar hun optreden in hordes voorkomt de emotionele betrokkenheid die 'Babe' wel te bereiken. Ook de mensen zijn weinig interessant: Roger en Anita zijn te truttig, de boeven te veel van Bassie en Adriaan-niveau. Alleen Glenn Close, gehuld in waanzinnige kostuums, is heerlijk gemeen: “I love the smell of near-extinction.” Wie de Nederlandse Cruella vertolkt is onbekend, want de Nederlandse versie wordt in de publiciteit zorgvuldig buiten schot gehouden.