SIBERIE

Vaak droom ik ervan naar Siberië te emigreren. Ver weg van de Nederlandse bureaucratie, de eindeloze files, het gezwam over de Elfstedentocht die er niet komt, Erica Terpstra, de consumptiemaatschappij.

Ik verkneukel me bij de gedachte nooit meer één woord te lezen over Ajax. Evenmin zou ik de banaliteiten missen van de koning van de Amsterdamse grachtengordel, Y. Van 't Hek. Geen belastingformulieren meer, geen bekeuringen voor het overtreden van de snelheidslimiet met maar liefst zeven kilometer, geen verongelijkte korpschefs op de buis en geen ergernissen meer over het hypocriete euthanasie-, drug- en asielzoekersbeleid.

Zo'n leven moet zalig zijn en in Siberië moet dat kunnen, droom ik erop los. Schapen hoeden, kaasjes maken, de wodka zelf stoken en hout sprokkelen voor een vuurtje tijdens de lange winteravonden. Luisteren naar het gebulder van ijzige stormen, die de voegen van de houten hut doen kraken. Bij temperaturen van twintig graden onder nul tevreden kunnen vaststellen dat de lente nadert. En als die er is, met de herdersstok naar buiten en de klaprozen tellen.

In kleine kring vertel ik mijn droom. Maar om te zeggen dat er enig begrip voor bestaat, nou nee. De één denkt dat ik fantaseer, de tweede vermoedt een zwakke grap en de derde vraagt zich met een diepe frons af hoe ik in Siberië denk rond te komen. De kou, de eenzaamheid, het primitieve leven op de steppen, 'vreselijk', zeggen ze. Maar deze domoren weten niet wat daar tegenover staat, dat je in Siberië het slijk der aarde helemaal niet nodig hebt. Daar sta je niet in de rij bij de slager, daar pak je een geweer en schiet, niet gehinderd door Kritisch Faunabeheer, een prachtig stuk wild af.

Geen Barend en Van Dorp meer of Hans Kraay, geen Willeke Alberti, Yomanda of ene Ratelband. Geen oeverloos gezeur meer over Schiphol, de Betuwelijn, de Tweede Maasvlakte. Nooit meer het woord 'projectstudies' moeten aanhoren of zinnen als 'De herinterpretatie van integriteit behelst in feite een wending van een moraliserend naar een operationeel begrip' (met dank aan prof.dr. H.J. van Luijk, hoogleraar aan Nijenrode).

Hee Nederland, waarom ben jij niet gewoon Siberië?