COLUMN

Zwemmen. De eerste associatie is met een zwemvereniging voor Groningse meisjesstudenten met de naam 'Zwam niet maar zwem!', het bestaan van welk genootschap mij in de jaren zestig werd onthuld. Zouden ze het nog doen, is het inmiddels een gemengde vereniging geworden, was een eigentijdsere naam op zeker moment geïndiceerd?

De tweede associatie is die met de Mauritskade in Den Haag. Een hengel waar één voor één de kleumende jongetjes met blauwe lippen in werden gehangen, terwijl een raspedagoog in een lange witte broek vanaf de kant aanwijzigingen brult die weggalmen tegen de muren en het glazen dak. Als het echt onverdragelijk tandengeklapper werd, sloop je weg naar de warme douche, waar een wijs geworden en onverbiddelijke badmeester je binnen een minuutje weer onder vandaan plukte. Zwemmen!

Zo zal het gekomen zijn dat Ada Kok, Klenie Bimolt en Erica Terpstra nooit de waardering ondervonden die, althans bij ons thuis, wèl was weggelegd voor helden als Anton Geesink en Veenemans-Blaisse. Roeien, die laatste twee, ik zeg het er maar bij. En toch... toch kan het daar niet aan liggen dat ook nu, met de grootste successen die het Nederlandse zwemmen ever bij wereldkampioenschappen heeft behaald, er tegenzin blijft bestaan. Misschien zou het nog goed zijn gekomen als je er alleen maar uit de krant over zou vernemen. De televisie, hoe spaarzaam ook uitzendend, doet echt veel kwaad. Je ziet vier of vijf badmutsen traag door een oneindig laagland gaan en herkenning is er niet bij. Lagen wij nou in baan vier of vijf? Van gewichtheffen of Grieks-Romeins worstelen is nog wel eens wat te maken, omdat je tenminste gezichten ziet die 'wanhoop' of 'ultieme krachtsinspanning' uitbeelden.

Van zwemmers zie je niets, behalve als ze klaar zijn en vragende blikken naar elkaar en de badmeester werpen. Wie heeft gewonnnen? Zij hebben zelf niets gezien en wij evenmin. Daar komen dan nog eens van die bedachtzame mee-wandelaars bij, die met de armen op de rug langs de bassinrand lopen te controleren. Waar kijken zij naar en vooral: zouden die niet een pasje moeten instuderen dat vaart en kracht suggereert in plaats van een kuiertje na een copieuze lunch?