Noord-Ierland

Na de verwoestende bom in Noord-Ierland past alleen een verbeten vasthouden aan vrede. Het is duidelijk dat de daders de gewapende strijd willen voortzetten, tegen de wil in van een grote meerderheid van de bevolking. Die sprak zich drie maanden geleden ondubbelzinnig uit voor een toenadering tussen de strijdende partijen, die elkaar zo lang naar het leven hebben gestaan.

Vooral voor de protestanten zal het moeilijk zijn in die vrede te blijven geloven en af te zien van wraakacties. Zij zien in de terreurdaad het bewijs dat de katholieken in Ulster helemaal geen vrede willen. Het is ook niet makkelijk te accepteren dat het een actie was van een splinter van een splinter van de Ira en dat daarom die 28 doden en honderden gewonden niet gewroken mogen worden.

Maar het feit blijft dat ook het overgrote deel van de katholieken zich heeft uitgesproken voor verzoening en bijna net zo pijnlijk getroffen is door deze terreur als de protestanten. Gerry Adams, de leider van Ira's politieke tak Sinn Fein, erkende openlijk dat hij 'totaal vervuld van afschuw' was. Dat was voor het eerst dat hij een terreuractie van vermoedelijk katholieke zijde zo openlijk veroordeelde.

Dat is winst, op deze manier kán het beoogde effect van de bom omgezet worden in het tegendeel: dat de partijen elkaar juist vinden in hun afschuw van deze vernietigende terreur en samen hun min of meer autonome provincie daartegen gaan beschermen. Adams heeft al aangekondigd hard op te willen treden tegen de afgesplitste Ira-groep 'Real Ira'.

In dat laatste zullen de protestanten zich kunnen vinden. Tegelijkertijd eisen ze nu terecht dat het Ira zijn geheime wapendepots overdraagt aan de politie. Als Adams het serieus meent met het vredesproces, en er zijn nu geen redenen om daaraan te twijfelen, dan doet hij dat zo snel mogelijk.