Van Amerongen weg bij De Groene

Van onze mediaredactie AMSTERDAM - De hoofdredacteur van De Groene Amsterdammer, Martin van Amerongen (55), legt per 1 september zijn functie neer. Hij wil graag een vrouw als opvolger. In een brief aan de redactie, directie en bestuur schrijft Van Amerongen dat hij geen zakelijke redenen heeft om ermee op te houden, maar persoonlijke.

Van Amerongen schrijft dat hij zijn werk graag deed, maar nu tijd en ruimte wil voor andere dingen. Van Amerongen: “De Groene is een heerlijke krant om voor te werken, ik ga 's morgens fluitend zonder zorgen naar de arbeidsplaats, er is geen ruzie en er tuimelen geen lijken uit de kast. Ik ben bovendien nog steeds bij mijn volle verstand en weet best dat ik zonder noemenswaardige oppositie tot 8 oktober 2006 (de datum van mijn pensionering) op mijn stoel kan blijven zitten.”

In de negen jaar die hem resten tot zijn pensionering, wil van Amerongen graag iets doen zonder zorgen of verantwoordelijkheden. “Ik wil alleen maar voor onbepaalde tijd met mijn tekstverwerker zijn getrouwd, zonder declaraties te hoeven tekenen of mij het hoofd te hoeven breken over de vraag of deze krant deze of gene week wel aan de vereiste verwachtingen voldoet,” schrijft hij.

Van Amerongen heeft 12,5 jaar aan het hoofd van het weekblad gestaan. Daarvoor werkte hij bij Vrij Nederland. Hij begon zijn journalistieke loopbaan bij Het Vrije Volk. Behalve het geven van journalistieke leiding, deed Van Amerongen er ook van alles aan om zijn krant nieuwe abonnees en publiciteit te bezorgen. In zijn brief zegt hij dat zijn vertrek weliswaar op een slecht moment komt, maar dat de oplagestijging van acht procent hem sterkt in het geloof in de levensvatbaarheid van de krant. Het vertrek van de hoofdredacteur komt op het moment dat er een nieuwe voorzitter voor het stichtingsbestuur moet worden gezocht. Ook directeur Constant Vecht overweegt te vertrekken, nu hij de antiquairszaak van zijn vader heeft overgenomen.

Van Amerongen wil graag een vrouw als opvolger. “Niet uit politieke correctheid, dat zal mij de rug roesten. Niettemin, er is geen krant in Nederland waar mannen en vrouwen zo natuurlijk met elkaar omgaan als bij de Groene, een feit dat langzamerhand best eens in bestuurlijke termen mag worden vertaald.” Waaraan hij toevoegt dat als uit de selectie van kandidaten voor het hoofdredacteurschap een man komt bovendrijven met ook maar vijf procent meer kwaliteit dan de beste vrouwelijke kandidaat, de man moet worden gekozen.