'Drama vluchtelingen Montenegro vergeten'

Als er niet snel hulp komt, zullen er Albanese vluchtelingen in Montenegro sterven. In het grensgebied met Servië bivakkeren tienduizenden Albanezen zonder noemenswaardige hulp. ,,Het is hier de vergeten hoek in het Kosovo-drama'', zegt Jaques de Milliano, die met een team van Artsen zonder grenzen sinds een week in het gebied werkt.

Montenegro, deel van de Joegoslavische federatie, blijft verstoken van internationale hulp. De zestigduizend gevluchte Albanezen zijn aan hun lot overgelaten. De drama's die zich afspelen bij de Montenegrijnse grens zijn vergelijkbaar met die in Macedonië en Albanië, alleen staan er geen hulpverleners of Westerse militairen klaar om de mensen op te vangen.

Na moeizaam onderhandelen heeft Artsen zonder grenzen vorige week een team naar het grensgebied kunnen sturen met dertig ton medicijnen, schoon water, tenten, dekens en speciaal voedsel. De Albanese bevolking van Montenegro doet wat ze kan. ,,In het grensdorp Rozaje staan vier fabrieken die tot de nok toe vol zitten met vluchtelingen. Er zijn geen toiletten, overal liggen uitwerpselen en voor het voedsel zijn ze aangewezen op de lokale bevolking.''

En per dag komen er zo'n duizend nieuwe vluchtelingen bij. Ook in de plaatsen Plav, Ulcinje en Tusi is de situatie onhoudbaar geworden. ,,Zelfs de moskeeën zitten vol vluchtelingen. Of ze leven op straat.''

De Milliano is net terug uit de bergen, iets over de grens in Kosovo. Daar hielp hij mee met het opzetten van zes grote 'transittenten' vlak onder de top. Vluchtelingen die dagen hebben vastgezeten in de bergen krijgen er een dagrantsoen en warme dekens. Aan de andere kant van de berg wordt zwaar gevochten. Vluchtelingen zitten vaak dagen klem tussen de strijdende partijen.

De Milliano, die vorig jaar uit onvrede over het asielbeleid zijn partij, het CDA en de Tweede Kamer verliet, vindt dat de Europese landen bereid moeten zijn vluchtelingen uit Montenegro tijdelijk op te nemen. ,,De vluchtelingen voelen zich niet veilig in Montenegro. Zij die kunnen, proberen naar Albanië door te reizen. Maar de tocht door Montenegro is niet zonder gevaar.'' Ook hulpverleners worden bedreigd. ,,De Servische militia rijdt rond in Rozaje. Het zijn de jongens van Arkan die ons regelmatig intimideren.''

Het Westen moet volgens De Milliano proberen om voor de vluchtelingen een vrijgeleide af te dwingen naar veiliger landen.

Officieel zijn de Albanese vluchtelingen in Montenegro 'ontheemden in eigen land'. Hulp komt alleen van het lokale Rode Kruis en Artsen zonder grenzen.