Lancée: 'Geen spoortje van triomf'

Van een onzer verslaggevers SCHIERMONNIKOOG - Natuurlijk heeft hij het Kamerdebat over de gezagscrisis bij justitie ademloos bekeken, maar leuk? “Nee, er is bij mij geen spoortje van triomf, eerder van bitterheid”, zegt René Lancée, voormalig politieman op Schiermonnikoog. Het gezin Lancée is de commotie 'spuugzat'. “We hebben besloten om over vier jaar, als Bianca klaar is met school, naar het buitenland te verhuizen. We hebben al rondgekeken in Spanje.”

Hoe een onverhoedse aanhouding tijdens een kille aprilnacht in 1996 via een lange omweg leidde tot een politieke crisis in Den Haag. Op 22 april 1996, 's nachts op een uur of vier, drong een zwaar bewapend arrestatieteam Lancée's woning binnen. Het arrestatiebevel kwam van de Groninger hoofdofficier van justitie R. Daverschot. De aanhouding was gebaseerd op een verklaring van Lancée's jongste dochter Bianca, waarin zij haar vader valselijk beschuldigde van seksueel misbruik.

De aangifte deugde niet, het politie- en justitie-optreden rammelde, het zat helemaal niet lekker met de bestuurlijke verhoudingen in Groningen. Reden voor minister Sorgdrager een onderzoek te laten instellen door Bakkenist. Inmiddels dreigen de carrières van twee procureurs-generaal te breken.

Maar voor René Lancée - al maanden met procureur-generaal Steenhuis in onderhandeling over een miljoenenclaim - had het zo niet gehoeven. “Oké, ik zal een keer heel breed grijnzen als Daverschot er ook nog uitvliegt. Maar wat er rond Steenhuis en Docters van Leeuwen gebeurt, heeft eigenlijk helemaal niets met mijn zaak te maken.”

Rust is eigenlijk het enige dat het gezin Lancée graag zou willen. “We kunnen nergens komen of we worden herkend.” De ex-politiechef heeft zich verkiesbaar gesteld voor de gemeenteraad van het eiland, voor de Liberalen. “Maar over vier jaar gaan we weg. Uiteindelijk ruim ik dus toch het veld. Mijn baan bij de politie is op de klippen gelopen. Winnen is er niet meer bij. We kunnen nog slechts het vege lijf redden.”