AMSTERDAM (ANP) - Gravelvreters als zij zijn, hebben de Spanjaarden het best naar hun zin bij de jubileumeditie van Piet van Eysdens Open NK in het Amsterdamse Bos. Zolang Dennis van Scheppingen zich maar niet laat zien.
Het racket van de 21-jarige Mijdrechter gaat als een zeis door het Spaanse graan. Op weg naar een plaats bij de top-honderd op de wereldranglijst won hij vorig jaar van Moya en Beresategui. Gisteren zette hij in de eerste ronde de als tweede geplaatste Albert Costa met 6-3 6-4 aan de kant. Een verrassing? Niet voor de Nederlander zelf, die in Amsterdam met zijn halve-finaleplaats van vorig jaar veel punten te verdedigen heeft.
Van Scheppingen is weliswaar gezakt naar de 112e plaats, waardoor er een wild card nodig was om hem aan de start te krijgen, maar dat is niet het gevolg van vormverlies. Hij speelde na Wimbledon slechts één regulier toernooi (Bastad, waar hij in de eerste ronde van Dosedel verloor) en hield zich verder bezig met het spekken van de beurs in de Duitse competitie. Ingehuurd door Blau Weiss Neuss won hij deze week van Radulescu en Carbonell.
“Ik sta al weken goed te spelen”, klonk het. “Nerveus om te spelen voor eigen publiek? Helemaal niet. Je moet die Spanjaarden onder druk zetten. Vooral geen tijd geven. Met mijn vlakke slagen lukte dat heel aardig.”
Van Scheppingen dicteerde het spel van achteruit en liet pas tegen het einde van de tweede set het tempo iets zakken. Het was toen inmiddels 5-2 in zijn voordeel en daarmee kon hij zich het één en ander veroorloven. Op zijn volgende servicebeurt was het meteen raak: 40-0 en een ace op het eerste matchpoint. En dat ondanks een pijnlijke schouder.
Van Scheppingen is één van de weinige tennissers die in staat is het tempo in een partij constant hoog te houden. Wat te doen als dat niet lukt? “Rotzooien, alles-of-niets spelen”, was het advies van Tom Kempers. De 28-jarige speler had er bijna succes mee tegen de als zesde geplaatste Javier Sanchez. Hij won de eerste set, werd een beetje overmoedig in de tweede en ondervond in de derde dat elf sets in drie dagen (de kwalificatie meegerekend) wat te veel van het goede was: 5-7 6-4 6-4.
Kempers geldt als dubbelspecialist en waagt zich slechts sporadisch aan het enkelspel. Als hij dan door de kwalificatie komt, staat hij er wel. Zoals vorig jaar toen hij in Eastbourne van Medvedev won. “Ik heb een speltype waar die jongens mesjokke van worden. Ik mis of ik sla een winner. Met die tactiek ga ik de baan op.”
Wat Paul Haarhuis betreft was dat tegen dovemansoren gezegd. De geroutineerdste speler uit het Nederlandse kamp wist zich geen raad met de topspinballen die de Spaanse qualifier Fernando Vicente (20) hem voorschotelde. Na verlies van de eerste set kwam hij in de tweede van 2-4 terug naar 4-4 om vervolgens in de tiebreak alles uit handen te geven: 7-3.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.