THAILAND

In Thailand begon de neergang. Daar kwam het IMF als eerste over de brug. Zuid-Korea en Indonesië kunnen dus hun voordeel doen met de ervaringen in Thailand.

De crisis die begin juli vorig jaar in volle heftigheid losbarstte, was ontstaan op een wijze die nu, ruim een half jaar na dato, pijnlijk bekend voorkomt. De centrale bank, die opereerde in een door en door corrupt systeem, had onbekommerd financiële instellingen gedekt die op hun beurt onbeperkt miljoenenkredieten op miljoenenkredieten stapelden.

De minister van finaciën die in juni de kat de bel aan durfde binden - de derde nieuwe minister op die spot binnen een jaar - ontdekte in juni na enig spit- en graafwerk tot zijn verbijstering dat financiële instanties voor een bedrag van 16 miljard guldenin het krijt stonden bij 's lands schatkist, goed voor zeven jaar belastinginkomsten, en dat de voorraad aan buitenlandse deviezen, op papier 60 miljard gulden, in werkelijkheid iets meer dan twee miljard gulden bedroegen.

Het IMF sprong bij met bijna 35 miljard gulden aan kredieten. Maar de zwakke regering, bestaande uit een coalitie van zes partijen, was te zeer met handen en voeten gebonden aan een hofkliek van geldschieters om structureel orde op zaken te stellen. In november maaktedeze regering plaats voor een nieuwe, onder leiding van premier Chuan Leekpai, op wie de onaangename taak rust om puin te ruimen.

Honderdduizenden arbeiders zullen moeten worden ontslagen, en de regering heeft alvast laten weten dat voor de honderdduizenden vluchtelingen uit Cambodja en Burma geen plaats meer kan zijn.

Chuan Leekpai heeft indruk gemaakt op het IMF. Gewapend met een nieuwe grondwet die corruptie tegengaat heeft hij de overheidsfinanciën weer enigszins onder controle gebracht. Uiteraard zijn de arbeiders die met ontslag worden bedreigd minder opgetogen. De sociale onrust in het land zal ongetwijfeld toenemen als de pessimistische voorspellingen van 10 procent werkloosheid uitkomen.

Maar ook de zakensector is ontevreden. De hoge rentestand - die het IMF gehandhaafd wil zien op tussen de 15 en 20 procent, om speculanten weg te houden en de inflatie te beperken - maakt krediet voor investeringen onmogelijk. Het land, dat jaar op jaar economische groeipercentages van acht procent kende, moet voor komend jaar ernstig rekening houden met nul procent of minder.

Het beste waar Chuan Leekpai en zijn regering voorlopig op kunnen hopen is een beloning in de vorm van nieuwe IMF-leningen, om de resterende tientallen miljarden aan kortlopende buitenlandse schulden te voldoen.