HOTEL DE WEELDE

Nederland kent een weelde aan culturen en subculturen van jonge mensen die zich al dan niet gedwongen afzijdig houden van het doorsnee bestaan van negen tot vijf en daarna RTL 4. Vandaag aflevering elf. Naam: Eduard von Lindheim. Leeftijd: 26. Geboorteplaats: Papendrecht. Beroep: ondernemer, zo heet dat tegenwoordig. Held: mensen met lef, maar niemand specifiek. Favoriete kledingstuk: T-shirts met toffe prints. Ideaal: mensen dingen laten ontdekken die ze normaal niet hadden ontdekt. Gelukkig: ja. Uiterlijke kenmerken: haar strak achterover in paardestaart. Bijzonderheid: smart drinks dealer.

Over zijn handelswaar: “Een aantal jaren geleden hoorde ik er voor het eerst over. Het was overgewaaid uit de States, energy boosters en memory boosters. Ik hou er sowieso van nieuwe dingen op te pakken.” Hij was toen bezig met dingen als brain machines. “Dat is een bril met een koptelefoon met lichtjes, gestuurd door een computertje. Geluid en licht hebben een invloed op je hersenen. Het programma brengt je hersenen op de golflengte die jij wilt. Dat kan heel relaxed zijn. Je kunt ook een droomprogramma maken, of jezelf op een hele creatieve frequentie zetten. Ja, het werkt waanzinnig.”

De passie voor zulke geestmasserende middelen heeft gedeeltelijk te maken met een periode waarin hij zelf zwaar overspannen was, een jaar of negentien was hij toen. “Te veel ambities, overal mee bezig, te weinig slapen enzovoorts. Maar dat overspannen zijn fascineerde me ook wel: 'hé, wat gebeurt er allemaal?' Vanaf die tijd ben ik me bezig gaan houden met wat de mens nou drijft om maar door te willen gaan en zijn ambities te willen volgen.”

Geïrriteerd: “Mensen zoeken allerlei dingen om zich comfortabel te voelen. Het dagelijks leven is zo gericht op de egotrip van iedereen. Ik vraag me af wanneer ze er nou eens een keertje achter komen dat dat nooit heeft gewerkt, dat het alleen maar problemen veroorzaakt. De drang naar drugs ontstaat alleen maar omdat de maatschappij van alle kanten niet klopt. We hebben zoveel technologie en echt geen kanker bereikt. Het gaat alleen om meer geld en meer macht.”

Zijn jeugd bracht hij door in Rozendaal. “Mijn opvoeding was heel netjes, heel doorsnee. Maar ik was altijd op zoek naar avonturen, spanning, je grenzen steeds verleggen.” Zijn ouders wilden dat hij de Havo deed. Hij vond alleen tekenen leuk. “Ik heb de Mavo afgemaakt en daarna grafische school gedaan omdat ik op geen enkele andere school werd aangenomen. Toen ontdekte ik dat ik me waanzinnig thuisvoelde in dat tekenen.”

Hij verhuisde naar de grote stad, rookte niet en dronk niet. “Toen kwam ik in de graffitiscene en op houseparties terecht. De eerste keer dronk ik twaalf biertjes. Ik werd heel nieuwsgierig naar dat soort ervaringen, ging roken en blowen, ook als inspiratie voor het tekenen en schilderen. Toen kwamen de XTC-pillen. Dat was ook heel fantastisch. In het begin was er echt waanzinnige unity. Maar nu is de commercie ingetreden. Mensen weten ook niet meer zo goed wat ze slikken. Drugs is een must geworden, maar zonder het oorspronkelijke gevoel.”

Overdag verkoopt hij zijn smart drugs in een winkel en op vrijdagen staat hij tot diep in de nacht in een dansclub. Twee werelden. “Overdag heeft iedereen zijn masker op en doet zijn dingetjes en 's nachts als het wat donkerder is en de aandacht wat minder op de persoon gericht is en de sfeer goed is, durven een hoop mensen zich ineens te uiten. De meesten doen dat door middel van drugs. Iedereen wordt opener, gewoon genieten met zijn allen.”

Op die lange nachten vol dreunende beats vertelt hij mensen over zijn koopwaar, over de effecten en de achtergronden. “Het fijne is wel dat je voor het eerst drugs kunt verkopen zonder dat je daar stiekem over hoeft te doen. Je kunt je klanten goed informeren. Daardoor krijg je ook een heleboel leuke reacties. Er zijn wel mensen die zijn overgestapt van pillen op smart. Dat is nog maar klein in verhouding, hoor.”

Terug naar huis, tegen het ochtendgloren, als andere mensen al weer naar hun werk gaan. Het gevoel van wij en zij. “De meeste mensen op weg naar hun werk weten absoluut niet wat er op zo'n nacht is gebeurd. Wij weten wel wat er overdag gebeurt. Wij doen allerlei ervaringen op die er wel zijn, maar niet voor de massa.” Twijfelend of dat allemaal wel in de krant moet: “Ik wil mensen een beetje wakker schudden. Ze worden belazerd in de politiek, commercie en reclame. Daardoor ontstaat een reactie op het geordende systeem. Daar voel ik mij bij thuis.” Smart drugs als onderdeel van de rebellie tegen die orde? “Ze kunnen je heel goed wakker houden. Als je veel te doen hebt en je moet bij de les blijven, maar je hebt toch een hoop slaap, dan helpt het.” Maar dat is toch niet waar het om gaat, vindt hij zelf. “Smart drugs kunnen je hele leuke ervaringen geven die je niet met andere middelen kunt krijgen. Neem Herbal Ecstacy. Dat geeft je een waanzinnig lekker gevoel. Dat gevoel is jammer genoeg bij veel mensen niet meer van nature bekend.”

Ja, lacht hij, hij kan zich wel vinden in het oude hippie idee om geestverruimende middelen in het leidingwater te stoppen. “Misschien geen LSD zoals zij wilden, maar ecstacy.”