Weer geen wereldrecord voor Australiër Klim

PERTH - Zelfs de machtige Michael Klim blijkt niet opgewassen tegen de Fremantle Doctor, de oceaanwind die in Perth elke poging tot het vestigen van een wereldrecord verziekt. Gisteren was de Australische ster er op de 100 meter vlinderslag angstvallig dichtbij, maar wederom sloeg de bliksem niet in het bad. De Nederlandse jongeling Joris Keizer lag in baan zeven direct naast de gouddelver, maar was niet geïmponeerd.

Een moloch als Klim is Keizer nog lang niet; wat mentale kracht betreft, lijken ze nauwelijks voor elkaar onder te doen. Eigenlijk zag de achttienjarige Denekamper maar één nadeel in de finale-indeling: bij het voorstellen van de twee jaar oudere Klim zou een schier eindeloos curriculum vitae klinken; over hem kon de speaker niets noemenswaardig hebben melden. Inderdaad, Keizer werd als debutant aangekondigd, verder bleef hij een mysterieuze Dutchman op de 'fly'. Wiens zwemcarrière begon met de honderd lessen die hij nodig had om zijn a-diploma te bemachtigen.

Ongewoon ongedwongen was Keizer, die niet eens een limiet had gezwommen voor afvaardiging naar de WK. De proeve van bekwaamheid was afgelegd door Europees jeugdkampioen te worden en een enorme progressie te tonen. Op het moment dat Keizer zich gisteravond al in de instartruimte had moeten melden, maakte teammanager Ad Roskam hem er op attent dat het tijd werd om een zwembroek aan te trekken. En op het startblok had Keizer het gevoel de hele wereld aan te kunnen. Hetgeen in de praktijk niet helemaal het geval was. Maar de marge van bijna anderhalve seconde die hij van zijn persoonlijke record haalde was hoogst opmerkelijk, als nobody vijfde van de wereld worden niet minder.

Het was opvallend hoezeer Keizer zich totaal niet liet imponeren door de start van Klim, die de eerste halve baan tegen de wind in als een torpedo onder water schoot om enkele meters voor het veld op te duiken. Waar een denker zou verkrampen, greep deze doener het als een voordeel aan. “Klim is ook maar een mens, ik ben niet bang voor hem. Bij de start lag hij ver voor, maar groter werd het gat niet. Ik had zelfs het gevoel dat ik dichter bij hem kwam waardoor ik helemaal vleugels kreeg.” Die voerden hem tot een tweede grensverlegging. Na de series was de oud-judoka en oud-wielrenner al met een Nederlands record uit het water gekomen: met 53,73 onttroonde hij Stefan Aartsen, die in de b-finale ook voor het eerst onder de 54 seconden zou duiken. Met de daarop volgende 53,37 is Keizer de top vijftien van snelste mondiale vlinders ooit dicht genaderd.

Joris Keizer heeft dezelfde instelling als voormalig olympisch 800 meterkampioene Ellen van Langen. Een wedstrijd is een wedstrijd en overal gelden dezelfde regels: “Ik moet gewoon twee baantjes heel hard zwemmen”. Om steeds sneller te worden, zal hij een belangrijke keuze moeten maken. Zijn vereniging Arke De Dinkel heeft slechts de beschikking over een 25 meterbad, en Keizer heeft in de WK-voorbereiding bemerkt dat een olympische bad de voorwaarde voor progressie is. Zodat een transfer naar Eindhoven, Amersfoort of Amsterdam voor de student technische natuurkunde aan de Technische Universiteit Twente in het verschiet ligt.

Michael Klim breidde zijn verzameling trofeeën met zijn triomf uit tot drie gouden en twee zilveren medailles, waarmee hij tot dusverre de meest succesvolle zwemmer is op de WK. Hij bleef gisteren slechts eentiende (52,25) verwijderd van zijn eigen wereldrecord, de kleinste marge op dit toernooi.

Zelfs een opleving binnen het Chinese kamp van Yanyan Wu en Yan Chen leverde geen eerste mondiaal record op. Niet dat de zwaar kapseizende zwemwereld dáár nu op zat te wachten. Bizar genoeg volgt in dat Aziatische kamp op langzaam zwemmen een positieve dopingtest en liggen wereldprestaties onder verdenking. Het duo op de 200 wisselslag bleef onverstoorbaar onder alle commotie waar geen einde aan lijkt te komen. Wu bleef dicht bij het niveau waarop ze in oktober vorig jaar met een wereldrecord verraste; Chen voegde aan goud op 400 vrij en 400 wissel zilver toe. Waarmee het team van de contrasterende pieken en dalen bij de vrouwen na de Amerikanen het meest succesvol is.

Die Amerikanen sloegen dankzij de impasse bij het grootste deel van het Chinese team toe op de 4x100 wisselslag. In Rome waren de Aziaten nog superieur, met het wereldrecord van 4.01,67 dat nog altijd in de boeken staat. De Amerikanen bleven niet eens ver verwijderd van die tijd die ze zelf argwanend bekijken. Nederland werd met de gelegenheidsformatie Postma, Baans, De Bruijn en Van Hofwegen zesde, mede omdat de Belgen wegens een te scherpe overname werden gediskwalificeerd.

Wat finaleplaatsen betreft was het voor Nederland weer een vrolijke dag, met Kirsten Vlieghuis die souverein als derde de eindstrijd van de 800 vrij inzwom en Carla Geurts die dat met hangen en wurgen deed. Benno Kuipers had bovendien niet durven dromen van de zesde plaats die hem op de 200 schoolslag toe kwam. Hij had slechts wat moeite met zijn race-indeling. Hij keerde als eerste van het veld, “maar je moet wel gedurfd zwemmen. Laat je de anderen gaan, dan kom je er nooit meer bij.” Met Van den Hoogenband op de vrije slag, Keizer op de vlinder en Kuipers als schoolslagzwemmer, is het spijtig dat Nederland een goede rugslagzwemmer ontbeert. Het had het pakket sterke estafette-ploegen compleet kunnen maken.