Vandaag vieren prinses Juliana (87) en prins Bernhard (85) hun diamanten huwelijksfeest. Gelet op de betekenis die hun echtverbintenis voor ons land en volk gehad heeft, is dat iets om dankbaar voor te zijn, en aanleiding voor een hartelijke felicitatie.
Die felicitatie geldt extra, als men zich realiseert dat dit min of meer gearrangeerde huwelijk soms door diepe dalen is gegaan. Wat immers vooral telt, is dat het huwelijk tussen Juliana en Bernhard ook een eigen keus is geweest. Zoals Juliana na haar huwelijksaankondiging zei: “Geleidelijk aan zijn we het samen eens geworden”. Zo goed als het ook eigen keus geweest is bij elkaar te blijven.
Met dat laatste hebben Juliana en Bernhard aangetoond dat de waarde van een huwelijk niet alleen zit in de emotionele meerwaarde van een liefdesrelatie. Een huwelijk heeft immers ook een sociale dimensie waar eigen verantwoordelijkheden uit voortvloeien. Hetzij ten opzichte van kinderen, hetzij ten opzichte van de sociale context waarin men zich bevindt. De verantwoordelijkheid voor die laatste, sociale continuïteit zal op cruciale momenten bij Juliana en Bernhard ongetwijfeld ook een rol hebben gespeeld en wel in de vorm van een onmiskenbaar, als zodanig ook ervaren, staatsbelang bij de continuïteit van hun huwelijk. Een echtscheiding zou toen op veel onbegrip zijn gestuit.
Hoe dit zij, het waren honorabele motieven die op termijn een verrassende emotionele meerwaarde in petto kunnen hebben. En geheel los daarvan: ondanks alle stormen die hun huwelijk heeft gekend, zoals de affaire-Hofmans en de Lockheed-affaire, heeft het koninklijk paar altijd veel voor elkaar betekend. Juliana en Bernhard zijn de laatste jaren steeds hechter met elkaar gaan optrekken en er is sprake van een onmiskenbare verknochtheid. Veel oudere echtparen lijken met het klimmen van de jaren uit elkaar te groeien. Juliana en Bernhard tonen aan dat ook een omgekeerde weg tot de mogelijkheden behoort.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.