Bill Clinton in één kamer met zijn kwelgeest Paula Jones

Van onze correspondent WASHINGTON - De Amerikaanse president Bill Clinton en zijn voormalige ambtenaar uit Arkansas, Paula Jones, staan vandaag oog in oog. Met die ontmoeting wordt het steeds waarschijnlijker dat de twee niet tot een vergelijk komen en dat eind mei in Little Rock ook werkelijk het proces van Jones tegen de voormalige gouverneur van Arkansas zal beginnen.

In elk geval een van de twee is van mening dat er al eerder sprake is geweest van een onderonsje. Jones beschuldigt Clinton er al enkele jaren van dat hij haar in 1991 in een hotelkamer in Little Rock bij zich heeft laten komen, dat hij vervolgens zijn broek liet zakken en haar vroeg om hem met de mond te bevredigen. En daarvoor wil zij hem nu laten betalen, letterlijk en figuurlijk. De president ontkent en zegt Jones nooit te hebben ontmoet.

De bijeenkomst, waar Jones niet meer dan toehoorder is - want het gaat feitelijk om een ondervraging door haar advocaten van de president, bijgestaan door diens raadslieden - had eigenlijk op een geheim tijdstip moeten worden gehouden. Maar de Washington Times - niet te verwarren met de Washington Post - kwam erachter en de niet bepaald Clintongezinde krant was vorige week met de publicatie van de datum de spraakmaker van de dag in de Amerikaanse hoofdstad. De plek van de ontmoeting zou het Witte Huis zijn, niet uitzonderlijk, want voor ondervragingen komt men naar de president en laat men The Chief niet ergens opdraven. Dat vroeg natuurlijk om moeilijkheden. De New York Post plaatste de volgende dag foto's van het tweetal op de voorpagina met de kop 'Afspraakje in het Witte Huis'. Al snel realiseerden Clintons medewerkers wat er in het vooruitzicht lag: Jones die de hekken van het Witte Huis doorgaat onder het oog van honderden televisiecamera's en gevolgd door even zo vele fototoestellen. Dan toch maar liever een knieval van de president. En dus komt men vandaag om half elf in de morgen niet samen op 1600 Pennsylvania Avenue, maar op 1440 New York Avenue, waar het kantoor is van Clintons belangrijkste raadsman Robert Bennett. Dat kantoor ligt op enkele minuten afstand van het Witte Huis; voordat de media het in de gaten hebben staat de president daar met zijn veiligheidsagenten voor de deur en is hij binnen, via een tentje of de ondergrondse garage.

Entourage

De beeldenvangers zullen het vooral moeten hebben van Jones en haar entourage. De videoband van de verklaring onder ede, die Clinton zal afleggen, zal vrijwel zeker worden gebruikt als het tot een rechtszaak komt. Het Amerikaanse hooggerechtshof heeft vorig jaar uitgesproken dat de zaak Jones versus Clinton niet kan wachten tot de president zijn tweede ambtstermijn er op heeft zitten. Maar hij hoeft in Little Rock niet in persoon op te draven. En hij hoeft dus niet, zoals aanvankelijk werd gespeculeerd, het bewijs te leveren bij de uitspraak van Jones dat ze bijzondere kenmerken van de presidentiele geslachtsstreek kan beschrijven. Een rechter in Little Rock, Susan Webber Wright, heeft wel bepaald dat Clinton zal moeten opbiechten of hij verhoudingen heeft gehad met plaatselijke of federale ambtenaren of met andere vrouwen, waarbij zijn veiligheidsagenten in Arkansas voor de dekmantels moesten zorgen. Daarbij zal zeker ook de affaire met Gennifer Flowers worden opgerakeld, die Clinton al in de verkiezingscampagne van 1992 opbiechtte.

De rechter zal vandaag via een telefoonlijn bij de bijeenkomst zijn om te controleren of alles volgens de regels verloopt en om juridisch-technische adviezen te geven. Theoretisch bestaat de mogelijkheid dat de adviseurs van de president zullen vragen dat de videoband met de verklaring wordt verzegeld, voor het geval dat er uiteindelijk toch nog en schikking wordt getroffen met Jones. Maar diens eis dat Clinton zich persoonlijk verontschuldigt voor de gebeurtenissen uit 1991 is onaanvaardbaar voor het Witte Huis en het besluit van Jones om het schikkingsbedrag deze week nog even flink op schroeven, maakt de kans op een rechtszaak alleen maar groter. Anoniem zei een belangrijke medewerker van het Witte Huis deze week tegen de New York Times dat hij de bijeenkomst van vandaag als een psychologische overwinning in de slepende affaire beschouwt. “Met de verklaring weet de president dat hij nooit weer hoeft te getuigen in deze zaak en dan gaan we er vanuit dat we uiteindelijk zullen winnen.” De bijeenkomst zal waarschijnlijk een paar uur duren en Clinton heeft zich er terdege op voorbereid. Ook na vandaag zal de psychologische oorlog tussen beide kampen in alle hevigheid worden voortgezet.

Belasting

De belastingdienst is momenteel bezig de opgaven van Jones tot in details uit te pluizen. Volgens haar advocaten gebeurt dat in opdracht van het Witte Huis om het leven van de vrouw zo zuur mogelijk te maken. Bennett beschuldigt Jones ervan dat zij helemaal niet persoonlijke genoegdoening op het oog heeft, maar zich letterlijk heeft verkocht aan samenwerkende uiterst conservatieve politieke groeperingen, die uit zijn op de val van de president.

Als voorbeeld noemt het Clintonkamp het feit dat Jones haar oorspronkelijke raadslieden hun congé heeft gegeven en voor de kosten van haar juridische bijstand in zee is gegaan met het Rutherford Instituut, een organisatie in Virginia die vooral de belangen behartigt van fundamentalistische kerken. Dergelijke instituten hebben als 'religieuze instelling' belastingvrijstelling. Te verwachten valt dat de regering binnenkort laat onderzoeken in hoeverre het Rutherford Instituut met zijn steun aan Jones de bij die vrijstelling geldende regels schendt.