Van Telegraafgebouw naar Oosterparkbuurt

Een burgemeester vertrekt nadat de hoofdcommissaris van politie hem al is voorgegaan. Vreemd is dat niet, een samenleving kan het zich niet veroorloven om gezagsdragers die falen bij het realiseren van die ene fundamentele voorwaarde voor een fatsoenlijk bestaan, betrekkelijke geweldloosheid, te handhaven. De Groningse situatie, waarbij de politie niet optrad bij grootscheeps geweld, is overigens niet uniek, en in die zin is het ook wat overdreven om de rellen in de Oosterparkbuurt als een voorbode van het naderen van het einde der tijden te beschouwen.

Niet bekend

Analyse van de Amsterdamse, de Groningse en soortgelijke zaken levert eenzelfde patroon op. Altijd zijn er moeizame persoonlijke verhoudingen tussen de hoofdrolspelers, altijd is het een organisatorische warboel en meestal ook schieten de personele en materiële middelen tekort. Dergelijke incidenten zijn geen ongelukkig toeval, dat 'ook de beste had kunnen overkomen', maar vloeien voort uit de omstandigheden zoals ze door de hoofdrolspelers gemaakt zijn. Pogingen om de zaken organisatorisch te verbeteren zijn eerder al stukgelopen op de combinatie van onwil en onvermogen van de hoofdrolspelers. Zij zijn dan ook deel van het probleem, niet van de oplossing en om het probleem op te lossen is het verstandig te beginnen met de veroorzakers van het probleem te verwijderen. De kreet dat het vervangen van personen, het ontslag van falende wethouders, ambtenaren of ministers niets oplost, is dan ook pure misleiding. Het is de retoriek van alle bekleders van de pluchen zetels van de macht die een natuurlijke neiging hebben om elkaar de hand boven het hoofd te houden. Gelukkig heeft het Groningse gemeenteraadslid Schuiling aan die verleiding weerstand kunnen bieden. Zijn voorbeeld verdient zeker ook in Den Haag navolging.