Voor Turken zijn riaggs vaak taboe

Turken beleven rouw heel emotioneel, zegt Mustafa Albayrak van de Vlaardingse riagg. De rouw duurt langer en gaat dieper. Zij zoeken hulp vooral bij familie en de imam, maar de riagg verwacht volgende week ook een stroom aanvragen voor een gesprek.

Rotterdam heeft een crisisteam van negen psychiaters en maatschappelijk werkers geformeerd om Turken op te vangen. ,,Er is nu nog weinig van te merken'', zegt psychotherapeut Wil de Jong. ,,De getroffen Turken zijn druk met de gevolgen van de aardbeving en met hun familie. Volgende week zal de stroom mensen die familie en vrienden verloren wel op gang komen.''

Bij de Rotterdamse riaggs behandelt De Jong bijna dagelijks Turken en andere allochtonen. ,,Trauma's'', zegt hij ,,zijn heel universeel. Je hebt herbeleving, angstdromen en concentratieproblemen. Er zijn accentverschillen, maar de hoofdlijnen zijn in iedere cultuur hetzelfde.''

Albayrak is zelf Turk en in opleiding voor psychiater. Zijn ouders en broer verblijven in Istanbul, ze zijn ongedeerd.

Turken trekken niet snel aan de bel bij de psychiater, zegt Albayrak. ,,Zij zijn bang voor gek versleten te worden, omdat ze een therapeut bezoeken. De riagg is vaak taboe. Ze blijven sukkelen met problemen, en komen soms pas ten einde raad bij ons.''

Alhoewel veel kwesties in de familie worden opgelost ziet De Jong ook steeds meer Turken in zijn praktijk. ,,Vooral van de tweede generatie. Die spreken heel goed Nederlands en staan soms los van de traditionele Turkse gemeenschap.''