Feyenoord profiteert in explosieve sfeer van slechte dag NAC

ROTTERDAM - Voor de vierde achtereenvolgende keer heeft Feyenoord uitzicht op een belangrijke voetbalprijs. Nadat de club bijna failliet was, werd in 1991 en 1992 de KNVB-beker gewonnen. In 1993 volgde het nooit verwachte landskampioenschap. Gisteravond plaatsten de Rotterdammers zich opnieuw voor de bekerfinale door het gevreesde NAC op eigen veld ruimschoots te verslaan: 0-3.

Ajax, dat op 20 maart op eigen terrein tegen NEC in de andere halve finale op papier een makkie heeft, is op 12 mei in Rotterdam de meer dan waarschijnlijke tegenstander van Feyenoord. Het zou de afsluiting zijn van een seizoen dat om de Super Cup ook al met Feyenoord-Ajax begon. Op 27 maart treffen beide clubs elkaar voor de competitie in de Rotterdamse Kuip.

NAC was gisteravond nooit in de buurt van een plaats in de eindstrijd. De ploeg van coach Ronald Spelbos speelde onsamenhangend en zonder precisie. Vooral de vaste regisseur Lokhoff bleef zwaar onder zijn niveau. De dit seizoen verrassend sterk in de eredivisie teruggekeerde Barbanders, leken ook gebukt te gaan onder de spanning van de wedstrijd. In feite was bijna niemand zich zelf.

Feyenoord maakt momenteel ook een moeilijke fase door in de competitie, maar de ploeg was toch weer krachtig en ervaren genoeg om toe te slaan op deze kritieke avond. Wel ging dat ten koste van een rode kaart voor Blinker. De linksbuiten sloeg zijn belager Koumans. Dat gebeurde vlak na de pauze, maar NAC was niet in staat enig voordeel te halen uit die bijna drie kwartier durende man-meer-situatie.

Bebloede hoofden

De wedstrijd begon bijna een kwartier te laat. In de explosieve sfeer liepen allerlei mensen met bebloede hoofden rond. Er was achter de gevreesde B-Side volop met stenen gegooid. Van de duizend Feyenoordsupporters met een kaartje stonden velen niet op hun plaats. De helft van de voor deze supporters vrijgehouden tribune, was ruim voor het duel schoon geveegd.

De heetgebakerde taferelen werden van meet af aan op het slecht geprepareerde veld voortgezet. Gestrekte benen, zwiepende ellebogen van vooral de Feyenoorders en andersoortig wangedrag waren constant aan de orde. Scheidsrechter Temmink, gezien zijn rijzige gestalte en zijn natuurlijk overwicht een gewenste arbiter, gaf voor de rust al drie Feyenoorders de gele kaart. Van Gobbel trok aan de noodrem tegen de doorbrekende Lammers. Dat was het eerste geel. De rechtsbenige linksback mocht niet mopperen dat hij vijf minuten later mocht blijven, want toen ging hij tegen Remie opnieuw over de schreef.

Geel was er vervolgens wel voor Scholten wegens een zware fout op Lokhoff en voor Van Loen. Fraser en De Wolf hadden eerst nog ongestraft met de vervaarlijke elleboog gezwaaid. Toen Van Loen het ook deed, kwam de derde gele kaart wel uit Temminks borstzak. Het Bredase publiek zorgde voor even weinig beschaving, door werkelijk massaal de yell 'hij had zijn nek moeten breken' aan te heffen, toen Van Loen zelf te grazen werd genomen.

Intussen had Feyenoord een opvallende uitblinker: vrije verdediger Orlando Trustfull. Hij zorgde voor tal van kunstzinnige oplossingen. Zijn techniek lijkt een probaat middel om Feyenoord eindelijk ook eens meer dan het kenmerk 'vechtvoetbal' te verschaffen. Kennelijk moet men in het veld nog wel wennen aan de extra kwaliteit van Trustfull. Toen hij aan de zijlijn een onnavolgbare shuffle uit de benen liet rollen, liep Van Gobbel als een waanzinnige te schelden. Dat was om twee redenen onbegrijpelijk. Ten eerste zal Van Gobbel zelf niet tot zo'n actie in staat zijn en bovendien was zijn vreemde reactie ten onrechte, omdat hij de bal opeiste, maar niet door had meters buitenspel te staan.

Droog

De krachtdadige aanpak van de andere Feyenoorders hielp in zoverre dat NAC nauwelijks aan goed aanvalsspel toekwam. Het duo Lammers/Van Hooydonk stond droog en spelmaker Lokhoff werd tegen zijn oude ploeg goed door Bosz bespeeld. Bovendien had Feyenoord al vanaf de twaalfde minuut de steun van een voorsprong. Het was een prachtig doelpunt dat Taument via een solo op zijn naam schreef. Tussen de paal en de armen van invaller-doelman Achterberg mikte hij de bal in het net. De gasten leken op rozen te zitten toen Scholten in de blessuretijd van de eerste helft van een fout van Sas profiteerde. Met een sublieme uithaal vond de Bosschenaar de roos: 0-2.

Echt rustig konden de Feyenoorders er niet van worden. Dat bleek wel meteen in de tweede helft. Het gebrek aan discipline - vlak voor zijn rumoerige vertrek uit de Kuip door technisch directeur Wim Jansen aan de kaak gesteld - brak Blinker op. De linksbuiten kon zijn handen niet thuis houden. Het was niet de eerste keer dat er werd geslagen, maar dit keer zag Temmink de klap naar Koumans wel: rood.

Na die vierde kaart voor een Feyenoorder, begonnen ook de teleurgestelde NAC'ers van zich af te bijten. Er was geel voor Koumans en Sas. De laatste kwam ook eerder in aanmerking voor rood, want hij legde Taument neer toen deze op weg was naar een goal. Die derde Feyenoord-goal volgde toch nog. Bosz lanceerde Taument, de rechterspits behield het overzicht, waarna Bosz zelf de definitieve beslissing bracht: 0-3.