Montignac en zijn dure spulletjes

Nog immer verovert Montignac terrein onder slankzuchtige eters. Montignac-haters mopperen dat het 'verdorie al een werkwoord is geworden'. Hij is, werd deze week bekend, de bestverkochte non-fictie auteur van 1997. En vlak zijn negotie in grutterswaren niet uit. Een kanttekening.

Chocoholics verklaren mij vast voor gek, maar ik spuugde de veelgeprezen Montignac-choco hartgrondig uit in de gootsteen. Zo bitter als gal. Montignac perst 72 procent cacaomassa in zijn tabletten. Er zijn mensen van minder allergisch geworden. Sommige Montignac-volgers eten zorgeloos een tablet per dag, hoor ik van een ingewijde, omdat monsieur Michel zegt dat het mag. Een naam die werkt als slaafs keurmerk. En die naam prijkt overal: op rijst, op koekjes, wijn, olie, jam en op de pesto. Montignac wordt verkocht bij een enkele super maar vooral in aparte rekken in de natuurvoedingswinkel. Met die verkooptactiek lijken Montignac-waren al uit de aard der zaak 'gezond' of zelfs 'van biologisch oorsprong' te zijn. Maar dat zijn ze niet: biologisch zijn ze slechts ten dele en 'gezond', zie de choco, is discutabel. Een ding staat vast: de klant wordt uitgekleed, en wel hierom.

Wat verkoopt een natuurvoedingswinkel naast Montignac? Reformproducten, biologische of ecologische en biologisch-dynamische producten. Reform is: levensmiddelen en voedingssupplementen zonder toevoegingen en zo min mogelijk bewerkt. Datzelfde geldt ook voor 'bio' of 'eco', dat daarnaast vrij is van kunstmest en chemicaliën. Biologisch-dynamische producten zijn dat alles ook, maar die zijn bovendien geteeld volgens de zaaikalender van Maria Thun. Deze methode gaat ervan uit dat de stand van zon, maan en sterren en kosmische krachten de ontwikkeling van gewassen gunstig beïnvloeden, net zoals een schone bodem, water en lucht dat doen. Kenners proeven het verschil tussen 'bio' en 'biologisch-dynamisch', vaak afgekort tot 'b.d.'. Volgens hen hebben b.d.-gewassen een diepere smaak, een sterkere geur en bieden lichaam, ziel en geest het beste wat er op deze aarde te koop is. Maar de zuivere b.d. met zijn intensieve verzorging van het gewas sterft uit, door toedoen van de natuurwinkels: een flesje geconcentreerd sap van b.d. appels voor f10,- is te duur, bepaalt de inkopende natuurvoeder, zeker als er een reformdiksap bestaat van f4,50. Dat de laatste 'gewoon' van bespoten appels is en geteeld met kunstmest, lijkt niet belangrijk. De klant mag (haast) niet meer kiezen, b.d. wordt steeds minder ingekocht ten faveure van 'bio' en reform. En natuurlijk: om te investeren in dat houten Montignac-rek in de zaak.

En wat doet nu Montignac?

Het ongelooflijke. Zijn reformproducten (lang niet alles is biologisch) weet hij te verkopen tegen prijzen die boven het niveau van de allerduurste b.d.-producten liggen. Biologisch-dynamische aardbeienjam (echt, ik vond nog een potje) kost f5,98 voor 325 gram. Montignacs niet-biologische aardbeienjam kost f8,98 voor 250 gram. Biologische Fair Trade chocola (70%, 2% minder, niet zeuren) met bio-rietsuiker en bio-vanille kost f4,49 voor 100 gram. Montignacs gewone chocola (72%) met gewone rietsuiker en vanille: 100 gram voor f6,70. En zie daar: natuurvoeders kopen dit spul wel massaal in ('want het is handel'), verklaren hun klanten openlijk voor gek dat ze het ervoor over hebben en tellen hun centjes. Een vraagje. Wie bedot nu wie?