Heilig hout moet geluk brengen

ZEIST - In een appartement op de tiende verdieping van een groot, langgerekt flatgebouw in een trieste wijk van Zeist zijn inmiddels vijftien mensen binnen gedruppeld. Het is zaterdag en open huis. Iedereen mag in het galerijkamertje het stukje in plastic verpakt hout uitzoeken dat bij hem past - prijzen van 150 tot 600 gulden.

Liever luisteren de gasten in de huiskamer naar vader en zoon Dusty Miller, leden van de naar Nederland uitgeweken oeroude familie der boommagiërs - de leveranciers van het uit 'heilige bomen' in Engeland gesneden 'levend hout'. “De geest van sommig hout is zo krachtig dat het je leven radicaal kan veranderen.” Bij de deur staat een plastic kerstboompje de aanwezigen spottend toe te lachen.

In de gang klampt een vrouw gastheer Jeroen Heindijk aan met een probleem: “De bomen zwijgen tegen mij, ze zijn ontzettend in zichzelf gekeerd. Misschien omdat het winter is?”

In de keuken legt Heindijk uit waarin het geloof in levend - sprekend en luisterend - hout is geworteld. “In het bos hangt een speciale, rustgevende sfeer, die bij mooi weer de stadsmensen er toe brengt er massaal naartoe te rijden. Iedere boom heeft ook zijn eigen sfeer. Ga onder het dak van een beuk staan: je krijgt het gevoel dat jij mag zijn wie je bent. Onder het bladerdak van de beuk voel je je veilig, zoals op grootmoeders schoot. De stugge eik is anders - die leeft heel grondig. Hij zegt: wie ben jij eigenlijk. Hij roept op tot zelfkennis, brengt je met de voeten terug op de grond. De berk verschilt van beuk of eik. Hij plant zich gemakkelijk voort, en gaat ook gemakkelijk dood. Hij is een pionier. De berk geeft je een vrij gevoel.”

Bomen staan niet alleen voor geborgenheid of vrijheid. Ze bieden ook de mogelijkheid je te bezinnen op de eindigheid van het menselijk leven. Heindijk: “Bomen worden heel oud, omspannen geboorte en dood van mensen. In de winter herinneren zij aan onze sterfelijkheid. In de lente tonen ze de onverwoestbaarheid van de levenskracht.”

Heindijk tuurt door het raam van zijn flat op tien hoog naar buiten: grauwe, kale bossen, zo ver het oog reikt. “Door hun lange leven zijn sommige bomen wijs geworden. Als je je problemen aan de juiste boom toevertrouwt, zal je merken dat je wordt bemoedigd. Het geloof in bomen is millennia oud, en wordt ook door prinses Irene aangehangen. De familie van Dusty Miller maakt al achtduizend jaar gebruik van de kracht van heilige bomen.”

Dusty Miller junior is niet alleen door de training van zijn vader, maar ook door schade en schande wijs geworden. “Levend hout is hout waarin de wijze geest van een boom huist. Die laat niet met zich sollen, wil dat je het hout precies zo snijdt als hij het je intuïtie voorschrijft. Doe je wat je zelf wilt, dan gaat het mis. Je snijdt je bijvoorbeeld in je vingers.” Miller verstaat die kunst: hij heeft negen vingers.

“Een stukje levend hout kan diensten bewijzen, maar doet dat niet zomaar. Je moet er een relatie mee aangaan. Hoe meer energie en liefde je erin stopt, hoe meer je zult merken dat alles 'toevallig' zo gebeurt zoals jij het wilt.” De houten amulet wordt op deze manier steeds krachtiger, zegt Miller. En de heilige boom, waar hij eens deel van uitmaakte, steeds wijzer. Want het levend hout blijft in verbinding staan met zijn 'stamboom', en seint de opgedane wijsheid door.

Waarom vertoeven vader en zoon Miller eigenlijk in het met bossen minder bedeelde Nederland?

Miller: “Het probleem met Engeland is dat men daar niet in ons levend hout gelooft. Nederlanders staan open: die kopen in een week wat we daar in een jaar verkopen. Zelfs al gaat iedereen in Nederland morgen ons levend hout kopen, dan nog hebben we voor jaren genoeg hout uit Engeland meegenomen. De schuur ligt vol.”