Grillige losbol doet België versteld staan

Van een onzer verslaggevers PERTH - Bejubeld als held van een gespleten natie; weggehoond als losbol die slechts oog heeft voor persoonlijk winstbejag en werelds plezier. Als het cliché van de betrekkelijkheid van roem op iemand van toepassing is, dan is het op Frederik DeBurghgraeve. Gisteren stond de afgeschreven Belg in Perth op uit zijn graf om met straffe hand te regeren op zijn domein, de 100 meter schoolslag.

In Atlanta opende de kleurrijke zwemmer het olympisch toernooi al in de ochtenduren met een wereldrecord om 's avonds de olympische titel te winnen. Vele jaren van tegenslagen en opoffering waren voorafgegaan aan verwezenlijking van die droom. DeBurggraeve vond het vervolgens tijd om te oogsten. Zes maanden lang liet hij het zwembad links liggen, want er zijn andere leuke dingen: basgitaar spelen in een band, op een motor rondscheuren of urenlang rustig aan de waterkant zitten vissen. Toen hij de training weer oppakte, kregen commerciële wedstrijdjes de voorkeur boven een sportief doel als de EK in Sevilla. DeBurggraeve, die door zijn grillige gedrag toch al niet op veel krediet kon rekenen, werd door het grootste deel van de Belgische pers neergesabeld. Een terugkeer op het hoogste niveau werd onmogelijk geacht.

In stilte ging de grillige Belg zijn eigen weg. Hij is immers een man van extremen, misschien wel met een gespleten persoonlijkheid. Hij kan even makkelijk een lange periode vol overgave trainen als leven volgens de normen van een ervaren stapper. “Als ik een periode niet train dan ga ik nooit voor middernacht slapen en kom ik per week nog twee dagen te kort om te doen wat ik graag doe”, zo luidt zijn opvatting.

Na de verzadiging door olympische roem, blijkt het voor vele zwemmers een te grote opgave om nog terug te komen. “Ik ben iemand die zich enorm op iets kan focussen”, zei hij gisteren na zijn triomf. “Het is zeker niet makkelijk geweest om weer zo hard te trainen. Het was voor mij hier allemaal nog wat onzeker, maar toen ik de series eenmaal goed had doorlopen, was ik vol vertrouwen over de goede afloop.”

Het was verrassend genoeg een Chinees die het langst in het spoor van de Belg bleef. Waar de afgelopen tijd de aandacht vooral was gericht op de vrouwen van dat land, maakte de Qiliang Zeng in de luwte zijn hoge positie op de wereldranglijst volledig waar. Hij werd de eerste Chinese man die een WK-medaille op de lange baan won. Daarentegen lieten de vrouwen nogal wat steken vallen. Slechts de zestienjarige wereldrecordhoudster Yan Chen bleek met winst op de 400 meter wisselslag bestand tegen de druk waaronder de ploeg is komen te staan nadat de zwemster Yuan Yuan en haar coach Zhou Zhewen werden betrapt op smokkel van groeihormoon. Opvallend detail: nummer twee Klochkova en nummer drie Tajina zijn respectievelijk vijftien en zestien jaar jong.

Ying Shan kon haar favorietenrol op de 100 vrij niet waarmaken. De pupil van Zhewen moest Jenny Thompson en Moravcova voor zich dulden, en reageerde zich woedend af op de media. Haar voorbereiding was een totale mislukking geworden en ze zei zich unfair behandeld te voelen.

Zeven jaar geleden had Nederland zeven vrije slagzwemsters die moesten vechten om een plaats in de ploeg die op de 4x100 vrij brons zou veroveren. Een van hen was het prille talent Inge de Bruin, die individueel tweede werd in de B-finale in een tijd van 56,58. Pas gisteren verbeterde zij dat persoonlijk record tot 55,96, hetgeen zowaar enig uitzicht gaf op meer. Maar in de finale bleek de Barendrechtse de grilligheid van haar talent weer eens te accentueren: achtste, nadat ze vlak na de start de spieren al zwaar voelde worden. Wie op een WK wil presteren moet tweemaal achtereen een hoge snelheid kunnen ontwikkelen. Dat lukte op de 100 vrij ook die andere WK-deelneemster niet. In de series werd Wilma van Hofwegen kansloos uitgschakeld. Om vervolgens vrij van spanning in een persoonlijk record wel de nutteloze B-finale te winnen.