Van een onzer verslaggeefsters BADHOEVEDORP - Drie auto's gestapeld boven op elkaar, een busje óp een vrachtwagen, veel glas en nog meer blik. Hulpverleners en automobilisten hadden gisteren veel moeite “de gigantische puinhoop” op de A 9 tussen het Rottepolderplein en Badhoevedorp te beschrijven. Als gevolg van de dichte mist ontstond een ongeluk waarbij vier doden en 34 gewonden vielen.
“Ik was als eerste ter plekke en ben meteen gaan helpen”, vertelt wijk-agent A. de Koning uit Badhoevedorp, “toen ik het portier van de eerste auto open had, hoorde ik verderop nog meer knallen. Alsof wel honderd auto's op elkaar zaten, maar het onwerkelijke was dat ik veel hoorde, maar door de mist absoluut niets kon zien.”
Pas achteraf hoorde De Koning dát er ook wel honderd auto's op elkaar zaten. Wat met één botsing begon, groeide in razend tempo tot wel vijf botsingen uit. “Vóór me zat van alles in elkaar, dus eerst dacht ik nog dat ik net op tijd gestopt was. Nog geen seconde later echter zag ik ook achter me halve auto's door de lucht vliegen”, vertelt Paul Steenbakker, die er niet aan twijfelt dat er “veel te hard” werd gereden.
Wie er precies op wie knalde, hoeveel er te hard gereden is en welke waarschuwingen in de wind geslagen zijn was gisteren nog moeilijk te zeggen.
Politieagenten en automobilisten verbaasden zich gisteren over de hoge snelheid waarmee met zo weinig zicht gereden werd.
“Ik reed zelf negentig en werd nog regelmatig gepasseerd”, verhaalt een man die net naar een begrafenis was geweest. “Ik reed in een Volvo 850, net zo een als prins Willem-Alexander had toen hij dat ongeluk kreeg in Duitsland. Een sterke auto gelukkig, bovendien had ik er ook net nieuwe banden om laten leggen om beter te kunnen remmen.”
Soortgelijke verhalen vertellen tientallen andere gestrande automobilisten in het Dorpshuis te Badhoevedorp, waar zo snel mogelijk na het ongeluk de opvang werd geregeld. Drie bussen vol met mensen, onder wie ook enkele lichtgewonden, kwamen in het Dorpshuis aan; alleen wat lichte bagage kon in de bussen mee.
“Van m'n auto is niets meer over, maar ook al was dat niet zo, dan nog had ik 'm achter moeten laten, alles stond vast”, zegt Stefan Beek, bestuurder van een bestelbusje mét brandblus-apparaat aan boord. “Omdat mijn busje geen motorkap heeft, kon ik mijn benen naar boven brengen, dat heeft mij gered. Met de brandblusser heb ik nog een andere chauffeur kunnen bevrijden, daarna merkte ik pas dat ik zelf ook bloedde als een rund.”
De eerste melding van het ongeluk was om 10.50 uur, maar ook 's middags om twee uur was de mist op de plek van het ongeluk nog behoorlijk dicht. Bij het Dorpshuis in Badhoevedorp schijnt dan volop weer de zon, een heel ander beeld dan enkele uren eerer, herinnert zich wijkagent de Koning. “Nog geen dertig meter kon ik zien, het was gewoon luguber.”
“Een sinistere tocht”, bevestigt de eerste buschauffeur die ter plekke langs alle wrakken reed om overal mensen op te pikken. “Wel één tot anderhalve kilometer overal schroot en blik. Auto's die volledig in en op elkaar geschoven zijn, je gelooft gewoon niet dat het kan.”
De hulpverlening zelf verliep gisteren goed. Een geluk bij een ongeluk was dat geen enkele auto brandde. Politie, brandweer en ambulances waren snel ter plekke, het rampenplan werd goed gevolgd, automobilisten en hun passagiers gedroegen zich “opvallend gedisciplineerd” en inwoners van Badhoevedorp sloofden zich in het Dorpshuis uit met koffie en broodjes.
Rond half twee was iedereen bevrijd, de hele middag en avond werd nog gewerkt aan het opruimen van de weg, die vandaag weer voor alle verkeer open is.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.