Annette van Delft (45), burgemeester van Ravenstein

“Sinds 1 september 1994 ben ik burgemeester en ik moet zeggen dat het heel wat anders is dan het wethouderschap, dat ik namens de PvdA vier jaar in de gemeente Zeeland heb bekleed. Dat het verschil zo groot zou zijn had ik niet verwacht.

Naast twee part-time wethouders ben ik de enige full-time bestuurder en word als centraal aanspreekpunt beschouwd, lijkt het wel. Mijn deur staat dan ook altijd open. Ik heb wel het gevoel dat ik in een glazen huis zit. De 8500 burgers van Ravenstein zien mij als het boegbeeld van hun gemeente en iedereen wil alles van je weten. Niet dat ik dat negatief vind, hoor, maar je moet wel opletten wat je zegt. Ik zal nooit te veel drinken in een café, of in een oude versleten spijkerbroek op de fiets durven springen. Dat hoor je gegarandeerd terug.

Ik ben manager van 55 personeelsleden en tegelijkertijd de ambassadeur van de gemeente. Die representatieve kant is erg belangrijk. Naar bruiloften, jubilea en toneelpremières gaan vind ik best wel leuk, maar het vergt te veel tijd. Hoe mijn carrière zal verlopen? Ik weet het niet, maar over 25 jaar zal ik zeker geen burgemeester meer zijn. Dan heb ik, als het goed is, alleen nog maar vrije tijd. Ik verwacht dat de functie tegen die tijd veel meer die van een manager zal zijn dan nu het geval is. Ik spreek trouwens bewust van 'functie', niet van ambt. Vroeger was je de vraagbaak, de burgervader. Dat is verleden tijd. De functie zal zeker minder status krijgen, met als blijvend extra tintje dat je de eerste burger van de stad bent. De functie zal wel meer inhoud krijgen. Ik verwacht dat er op termijn scholingseisen zullen worden gesteld. Ik weet niet of er een burgemeestersschool komt, maar kan me voorstellen dat het die richting op gaat. De huidige profielschets is veel te algemeen. Of de beste leerling van de toekomstige burgemeestersschool ook de burgemeester van Amsterdam wordt? Ik denk het niet. Bij de sollicitatie zal het moet klikken.

De functie van burgemeester wordt meer flexibel. Er zullen over 25 jaar zeker geen burgemeesters meer zijn die hun hele leven in één gemeente blijven. Verder denk ik dat er veel meer vrouwen burgemeester zullen zijn. Die trend is al ingezet. Ik was drie jaar geleden de 75ste vrouw op een aantal van ruim 600. Nu - na de gemeentelijke herindeling - zijn er 85 vrouwen op 520 burgemeesters. Van de eenwording van Europa verwacht ik geen schaalvergroting voor de gemeenten, eerder het tegendeel. Ik zie op den duur weer kleinere gemeenten. De mensen willen herkenbaarheid. Het veronderstelde voordeel van gemeentelijke herindeling 'groot staat voor kwaliteit' heb ik nog nergens gezien...

De gekozen burgemeester zal er ook over 25 jaar niet zijn. De politieke component zal altijd blijven en dat is maar goed ook. Bij een benoeming zit je niet zo in het lokale politieke keurslijf. Een gekozen burgemeester is toch een veredelde wethouder. Ik zie wel gebeuren dat vakwethouders van buiten worden aangetrokken. Ik ben daar niet voor, maar ik denk dat het niet anders kan. Het wordt namelijk steeds moeilijker om geschikte mensen te vinden. Wethouders worden slecht betaald en hen wordt van alles aangerekend. Wie heeft daar nog zin in? Je mag dan trouwens hopen dat de gemeenteraad anno 2023 de binding met de bevolking heeft, want dat vind ik toch wel wezenlijk. Het individualisme wordt steeds groter, waardoor de samenhang in de lokale gemeenschap steeds belangrijker wordt. Het is de taak van het gemeentebestuur om dat te bewaken.

Als burgemeesters blijven we linten doorknippen, ook over 25 jaar nog. De 100-jarige - misschien is het dan de 110-jarige - blijven we zeker bezoeken. Het diamanten paar? Gelet op het aantal gestrande huwelijken brengen we straks misschien wel hulde aan het 15-jarig huwelijkspaar!''