Barings: Rolls Royce met forse deuk

AMSTERDAM - Op het eerste gezicht heeft ING de Britse bank Barings voor een koopje kunnen overnemen. Op zoek naar overname-kandidaten had de Nederlandse financiële gigant eind vorig jaar al geheime gesprekken met de Britten aangeknoopt. Maar Barings, toen omgerekend 5,5 miljard gulden waard, stelde te hoge eisen.

Het kan verkeren. Nu, ruim drie maanden later, blijken de aandelen Barings plotseling geen penny meer waard en valt het doek voor de liefdadigheidsinstelling voor hulp aan daklozen, waarin een meerderheid van deze stukken was ondergebracht.

ING - holding van onder meer Postbank, ING Bank en Nationale-Nederlanden - daarentegen heeft de door haar begeerde zakenbank nu door snel handelen alsnog kunnen overnemen: voor 1,7 miljard gulden. Dat wil zeggen voor slechts een fractie van de oorspronkelijke waarde. Wat je noemt een koopje dus.

Maar daar staat tegenover dat Barings inmiddels wel erg veel van haar glans heeft verloren. Weliswaar heeft de leiding van de prestigieuze bank het geleden miljardenverlies van meet af aan volledig toegeschreven aan de “kwaadwillende effectenhandelaar” Nick Leeson. Maar inmiddels zijn tal van feiten aan het licht gekomen, die er op duiden dat de banktop het mega-debâcle toch wel erg zelf in de hand heeft gewerkt.

G. van der Lugt, de tweede man in het ING-concern, noemde Barings maandagnacht “een Rolls Royce met een deuk.” Dat valt te repareren, voegde hij er vol vertrouwen aan toe. ING-topman A. Jacobs is niet minder luchtig. “Ik neem er geen vergif op in”, zei hij. “Maar ik denk dat het geval Leeson een incident is geweest.”

Echter, het niet onder controle hebben van miljardenrisico's is niet zomaar een uitglijer, maar wordt in bankkringen gezien als een onvergeeflijke fout. Weinig onderwerpen liggen zo emotioneel als geld, zeker als dat anderen is toevertrouwd. En de emoties binnen en buiten de bank liepen inderdaad hoog op.

Dankzij de door ING geboden redding gaan de deuren van Barings vandaag weer open. Spoedig zal nu duidelijk worden of de veelal vermogende klanten van Barings opnieuw vertrouwen zullen stellen in de bank. Of dat zij uit veiligheid of op emotionele gronden hun rekening bij Barings zullen leeghalen.

Niet minder spannend is de vraag of de 4 000, deels hoog opgeleide personeelsleden de overstap naar het in de Britse haute finance vrij onbekende ING willen meemaken. Het gevaar dat werknemers weglopen, is verre van denkbeeldig. Gisteren werd bekend dat elf gerenommeerde effectenanalisten van Barings in Tokio hun banen hebben opgezegd en elders in dienst treden.

ING is er uiteraard alles aan gelegen te voorkomen dat er een ongecontroleerde leegloop optreedt en de aankoop een kat in de zak wordt. Zo is de klanten van Barings toegezegd dat zij geen enkele schade zullen lijden. Ook het personeel krijgt zijn eerder door Barings toegezegde bonussen over 1994 (in totaal zo'n 260 miljoen gulden). Dat zal echter - heel slim - niet onmiddellijk gebeuren, maar pas “voor het eind van het jaar”. Werknemers die naar een andere baas mochten uitzien, krijgen daarmee het signaal in elk geval niet te snel te verkassen.

Met het bestuur van Barings zit ING meer in zijn maag. Kordaat zegt ING-chef Jacobs: “Als er zulke rampen plaatsvinden, moet er iets met het management-team gebeuren.” Maar veel verder dan het sturen van een aantal ING'ers om bij Barings orde op zaken te stellen gaat dat niet. De complete top van Barings mag ondanks het falen rustig aanblijven.

Op één punt lijkt ING zich goed te hebben ingedekt. Het risico op Barings zal nooit groter zijn dan de 1,7 miljard gulden die nu is betaald. Mochten er nog meer verliezen aan het licht komen, dan komen die voor rekening van de holding van Barings. Deze holding is niet overgenomen, maar wordt via een soort 'sterfhuis-constructie' naar het faillissement geleid.