Crisis in Nederland-Israëlcomité is in beslissende fase

Van een onzer verslaggevers AMSTERDAM - De bestuurscrisis in het Nederland-Israëlcomité is in een beslissende fase gekomen. De afgezette voorzitter, oud-politicus G. Van Leijenhorst, is bereid terug te treden als het interim-bestuur de 'rechtse' koers afzweert. De coupplegers in het comité weigeren dat.

Van Leijenhorst heeft dat laten weten aan het volgens hem “onwettige” bestuur dat eind vorig jaar de leiding van het NIC naar zich toetrok. De voorstellen van de bemiddelaars, Europarlementariër J. Janssen van Raay en de journalist G. Mok, maken een nette overdracht mogelijk, denkt hij. “Als het interim-bestuur de extreme richting afkapt en weer als comité voor alle Israëliërs gaat functioneren, kan de rust worden hersteld.”

De huidige machthebbers in het NIC hebben inmiddels de touwtjes stevig in handen. Het kantoor van het comité is overgebracht van Driebergen naar Den Haag. Het comité is min of meer ontmanteld. Het blad Israël Magazine wordt nog steeds uitgegeven. Niet meer onder de vlag van het neutrale comité, maar onder het nieuwe Netherlands-Israel Public Affairs Committee. Dat Nipac is een lobby-organisatie naar Engels en Amerikaans voorbeeld.

Woordvoerder W. Kortenhoeven vanuit het nieuwe Haagse kantoor: “We willen Van Leijenhorst en wat er nog over is van het oude bestuur best eervol ontslaan, zoals de bemiddelaars hebben voorgesteld. De hele kwestie zal hem best pijn in het hart doen.”

“Maar het opheffen van het Nipac is te veel gevraagd. Dat is geen extremistische club, zoals Van Leijenhorst zegt. In de Nipac-nieuwsbrief en het Magazine laten we Israëliërs aan het woord, die in de reguliere pers weinig of niet gehoord worden. Ook radicale kolonisten, maar dat betekent niet dat we hun mening delen”.

De geschorste voorzitter Van Leijenhorst ziet dat anders: “Ik ben bereid terug te treden, wanneer het comité wordt losgekoppeld van het Nipac. Er mag geen schijn zijn van partijdigheid. De koers van het Nipac is te rechts, te veel Likoed. Dat is niet goed, want dan laat je de helft van Israël in de steek.” Van Leijenhorst is, tot zijn eisen zijn ingewilligd, niet bereid de financiële tegoeden vrij te geven. “Het is triest, maar dan gaat inderdaad de zaak op de fles.”

Van Leijenhorst vindt niet dat het comité in verband gebracht mag worden met de nieuwsbrieven. Daarin staan onder meer berichten met koppen als 'PLO bewapent zich met raketten', 'Arafats politiestaat' en 'Uitbreiding joodse gemeenschap Hebron'.

De relatie tussen het comité en Nipac zal binnenkort ook niet meer hoeven worden gelegd, aldus Kortenhoeven. “Het NIC zal als het aan ons ligt worden omgevormd tot een vriendschapsverening, die bloemenvelden aan Jeruzalem schenkt en jeugduitwisselingen organiseert. Het Nipac gaat door met het belichten van het Midden-Oosten op onze manier. Het Israël Magazine wordt uitgegeven door het Nipac en zal rechts georiënteerd, niet radicaal blijven, zoals onze achterban.”

Volgens Kortenhoeven houdt Van Leijenhorst een oplossing zelf tegen door in zijn eisen te volharden “Hij blijft maar zeggen dat wij te radicaal zijn. Daar moet hij mee ophouden, of een leesbril kopen”.