Ron Froger, straatreiniger in Amsterdam

“Ik werk sinds 1 januari vorig jaar voor de gemeente Amsterdam in het kader van de 'WIW', de Wet Inschakeling Werkzoekenden. De term vind ik eigenlijk nogal denigrerend klinken. Net alsof je geen werk hebt. Maar ik reinig de straten, samen met mijn collega's van ploeg drie. We hebben allemaal een contract voortwee jaar. Daarna gaan ze ander werk voor ons zoeken. Je kunt bijvoorbeeld conducteur worden op een trein, geloof ik. Maar ik wil heel graag straatveger blijven. Het is een perfecte baan. Ik werk lekker buiten, doe gezonde lichamelijke arbeid. En de sfeer onder de collega's is fijn, heel gemoedelijk. Daar is niks op aan te merken.

Maar met dat gezeur over ons loon wordt het allemaal wel een beetje minder, natuurlijk. Volgens de WIW kunnen banenpoolers en jongeren in het Jeugdwerkgarantieplan nu 120 procent van het minimumloon gaan verdienen. Maar de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) wil ons niet meer geven dan 110 procent. De JWG-ers krijgen zelfs nu al minder dan ons banenpoolers. Terwijl die zich evengoed de klere werken. Daarom staken we vandaag in Amsterdam en komen er deze maand ook acties in Rotterdam, Heerenveen, Eindhoven, en Den Bosch. Je moet de acties rustig opbouwen zodat ze de tijd hebben om te reageren, zeiden de bonden.

Onze eisen zijn niet meer dan rechtvaardig. Ik vind: als je inzet toont, moet je werkgever je terwille zijn. Elke ochtend om kwart over zes beginnen de ploegen. Die van ons bestaat uit vier vegers en de bestuurder van een veegwagen. Met rieten bezems vegen we het vuil uit de moeilijke hoeken en voor de wagen, zodat die het kan opzuigen. Onder mijn regio vallen de Wallen en het winkelgebied van de Nieuwendijk, de Kalverstraat en de Spuistraat. De troep in die buurten, daar kun je niet tegenaan werken. Elke dag gaat er zes tot zeven keer een veegploeg doorheen. De routes staan vast. Gemiddeld lopen we 35 kilometer per dag.

Mijn taken in de ploeg zijn vegen en het legen van de groene afvalbakken. Daar kunnen mensen op neerkijken, maar een schone stad is voor iedereen een visitekaartje. Stel je voor dat al die buitenlandse delegaties zich door een grote klerezooi moeten bewegen. Dan staat de burgemeester mooi in zijn hemd.

Of ik trouwens familie ben van René? Ja, ha ha, toevallig wel.''