Uit BRIEVEN van lezers

Peter Pohl Lieke van Duin, wil je dat niet meer doen, belangrijke momenten en zelfs het einde van een boek volledig verklappen! Ik doel op haar bespreking van 'De regenboog heeft maar acht kleuren' (kunstpagina, 20 september), het wederom magistrale boek van de Zweedse auteur Peter Pohl.

Gelukkig had ik het boek al gelezen, anders was ik pas echt pissig geweest! Je reactie op het feit dat het nog onzeker is of de overige delen van de trilogie vertaald worden ('Misschien is het zo ook wel genoeg ellende') heeft mij ook zeer bevreemd. Het is inderdaad ellende troef in de boeken van Pohl, maar zijn onderwerpen en de manier waarop hij er over schrijft, verdienen het grootst mogelijke publiek. Doorgaans lees ik haar besprekingen overigens met veel plezier! Haarlem André Heijting

Hans Andreus

Wrang noemt Trouw van 23 september de aanleiding voor de herbegrafenis van Hans Andreus. Dat lijkt mij een eufemisme voor een lafhartig en onwaardig besluit, dat het college van B en W met instemming van de gehele gemeenteraad van Putten het afgelopen jaar heeft genomen. Een besluit dat in mijn ogen bovendien inhumaan en onchristelijk was. Daarom verbaast het mij ook, dat de kerken in deze toch zo kerkelijk georiënteerde gemeente in alle talen hebben gezwegen, toen de Hans Andreusschool werd omgedoopt.

Utrecht Toon Nelissen

NBG

Met grote instemming hebben wij als meelevende christenen op de jaarvergadering van het Nederlands Bijbelgenootschap de toespraken van de verschillende sprekers aangehoord. Toen wij het verslag in Trouw lazen waren wij diep verontwaardigd. Het thema van de dag was: 'De bijbel passé of present'. Het ging er om te laten zien dat de Bijbel nog wel degelijk iets betekenen kan voor mensen van vandaag, maar dat we verlost moeten worden van verouderde ideeën erover. Prof. Bons heeft aangegeven dat veel vrouwen die in de 'Vrouw en geloof'-groepen actief zijn, bezig zijn het echte woord van God los te pellen uit de patriachale verpakking. Als je zegt dat de Bijbel touw is van aan elkaar geknoopte lompen, dan dien je ook Jeremia, aan wie dit beeld ontleend is, daarbij te vermelden. En waarom niets geschreven over de therapeutische Bijbel van ds. Wouters in zijn contacten met drugsverslaafden en aidspatiënten?

Leidschendam John en Dinie Vegt-Ganzevoort

Studentenkerk (2)

Al sedert 1983 ga ik als protestants theoloog regelmatig voor in diensten van de Studentenkerk Nijmegen. Vanuit deze betrokkenheid wil ik graag enige kritische kanttekeningen maken bij het stuk van Koert van der Velde 'Een Nijmeegse nachtegaal en de echo's van een slachtpartij' in Trouw van 21 september. Ofschoon niet rechtstreeks betrokken bij het conflict heb ik op afstand de zaak wel gevolgd.

1. Allereerst wil ik vaststellen dat de verslaggever er niet in geslaagd is feiten en verdachtmakingen van elkaar te onderscheiden. Hij laat de partijen in het conflict aan het woord met als resultaat dat de verwaring en onduidelijkheid alleen maar toenemen. Door een dergelijk stuk wordt verdere verdeeldheid gezaaid.

2. Eén ding wil ik in elk geval weerspreken: dat de Studentenkerk 'gezuiverd' zou zijn van oecumenische geluiden, is in zijn algemeenheid onjuist. In de ruim 12 jaar dat ik in Nijmegen voorga, heb ik steeds een open en constructieve oecumenische opstelling ervaren bij het team van pastores, de beleidsraad en de participanten van de Studentenkerk. Studenten, pastores en bezoekers van de Studentenkerk hebben mij herhaaldelijk verzekerd juist zeer ingenomen te zijn met een bijbels-theologische aanpak van de prediking, zoals ik die (met anderen) voorsta. Deze oecumenische lijn is na de zomer voortgezet. In het onlangs gehouden voorgangersoverleg trof ik b.v. drie medevoorgangsters van niet rooms-katholieke achtergrond.

3. Dat de zaak zo erbarmelijk is stukgelopen, wijt ik niet aan theologische controverses maar aan het onvermogen van mensen om elkaar te verstaan en de conflicten te boven te komen. Dat is op zich een trieste zaak maar het is onverstandig en onjuist de tegenstellingen te tooien met etiketten als 'liturgisch ingestelde mannen versus maatschappijkritische vrouwen', katholiek versus protestant, enz. Bovendien is het door Marry van Leeuwen gesuggereerde verschil tussen katholiek en protestant als theologisch beginnen 'bij de mens of bij de openbaring' achterhaald en onvruchtbaar. Dat is zeker een ideologiserende tekening achteraf, waar je theologisch mee in het moeras raakt en pastoraal niks mee opschiet.

4. Alle partijen zijn, denk ik, te naïef geweest in hun inschatting van de formele hardheid van de oecumenische status van de Studentenkerk. Bij elk conflict trekken partijen zich terug op formele en harde kernen. Dat nota bene de dominicaan Koster, die zich o.a. opwerpt voor de erkenning van homofiele pastores, zich op de bisschop van Den Bosch en een r.-k. universiteitsbestuur zou terugtrekken, heeft - als het al waar is - eerder iets tragisch. Van een coup is dan geen sprake.

5. De uitkomst - het vertrek van de twee vrouwelijke pastores, met wie ik goed kon samenwerken - is bedroevend en slecht. Als lid van het voorgangersteam heb ik er in het laatste overleg dan ook op aangedrongen dat het nieuwe bestuur deze constatering overneemt en dat het in zijn nieuwe beleid er blijk van geeft de oecummmenische gemeente weer op te willen bouwen. En dan geen 'softe' constructie maar een gemeente waar structureel plaats is voor een breed spectrum van gelovigheid en overtuigingen, niet alleen te vangen in een eng confessioneel oecumenisch kader van protestant en katholiek. Ik denk dan wel dat het bestuur met deze vernieuwde structuur als inzet gesprek en confrontatie met de bisschop èn met de Protestantse gemeente Nijmegen moet aandurven. Anders is de formele uitkomst inderdaad dat de Studentenkerk een gewone r.-k. parocchie is geworden.

Huissen Rob Treep

Zuid-Afrika

Trouw van 22 september bericht over de aanval van de Afrika-deskundige en journaliste Ineke van Kessel op de activiteiten van de Stichting voor het Nieuwe Zuid-Afrika. Zij betoogt dat er weinig controle is op de uitgaven en dat sommige uitgavenposten van de Zuidafrikaanse politieke partijen discutabel zijn. Zij noemt daarbij echter wel uitgebreid Inkatha, de ACDP (African Christian Democratic Party) en het Vrijheidsfront, terwijl ze de vaagheid en oncontroleerbaarheid van ANC-projecten nauwelijks vermeldt. Het is verbazingwekkend dat er nog steeds mensen zijn die hun ANC-sympathieën laten uitmonden in een zo eenzijdig artikel. Terwijl heel Zuid-Afrika streeft naar verzoening en in Nederland de Stichting voor het Nieuwe Zuid-Afrika (ondersteund door bijna alle Nederlandse politiek partijen) alle partijen in Zuid-Afrika gelijke kansen wil geven, pleit Ineke van Kessel toch weer voor selectieve steun. Verbazingwekkend en heel erg jammer!

Ededrs. E.C.A. van den Broek