MARIUS SCHULTE NORDHOLT

Marius schreef deze column voor de rubriek 'kiosk' van radio Haarlem.

Hoe zat het ook al weer.

Ik had net een leuke verjaardag gehad en iets voorbij het aangeschoten stadium liep ik de kroeg uit.

Hé, sukkel, start die brommer! Ik besefte niet dat de woorden van die zatlap voor mij bedoeld waren.

Ik ben zeker niet slap en zit al een tijdje op een vechtsport. Verzeker ik mezelf voor de zoveelste keer. Hij sloeg me met de bovenkant van z'n vuist op m'n mond. Doe even normaal, was alles wat ik zei en draaide me om. Was hij soms een kop groter, vragen vrienden me.

Alsof z'n lengte er iets toe doet.

Ik giet een suikerzakje leeg in m'n koffie.

Waarom deed ik niks?

Zes jaar geleden in de zesde van de basisschool was ik opgelucht en blij. Opgelucht dat ik als zesde klasser bij de kerstuitvoering niet weer met een blauwe jurk en een waxinelichtje engel moest spelen. En blij om wat ik wel werd: SOLDAAT. Soldaat met een eigen gemaakt schild, en vooral met een zwaard.

De koffie smaakt nog steeds bitter.

Het schiet me plotseling te binnen dat de helft van mijn bewuste leven zich tot nu toe op de basisschool heeft afgespeeld.

Het lijkt al zo lang geleden dat ik met m'n Groot Nieuwsbijbel langs de leraren ging voor hun handtekening. Als het goed is heb ik dat ding nog ergens.

Wel weet ik nog goed hoe we onder het bidden al afspraken om te gaan knikkeren.

Ook het zingen 's ochtends had zeker z'n voordelen. Zolang we gezangen zongen konden we niet rekenen of taalblokken maken. En eigenlijk waren al die bijbelse verhalen best mooi, ook al beweerden wij leerlingen onder elkaar natuurlijk van niet.

Het grote nadeel was de eindeloze herhaling.

Laat ik het zo zeggen: aan het begin van de zesde konden we precies voorspellen wanneer we welk verhaal weer zouden horen.

Om beter na te kunnen denken strijk ik met m'n duim en wijsvinger over m'n kin. Is het niet de taak van elke basisschool, christelijk, islamitisch of openbaar, om duidelijk te te maken dat geweld nooit een oplossing is?

De IQ-loze sukkel heeft me nog een keer geslagen.

Opnieuw deed ik niks.

Waarom? Aangeboren goedheid?

Lijkt me heel erg sterk.

De laatste slok koffie smaakt zoet. Ik had kennelijk niet geroerd.

Ik besef dat m'n basisschool toch meer invloed heeft gehad dan ik dacht.

Ik hoop en wil geloven dat die invloed positief is.