Losse stoeptegels kosten New York een fortuin

Fokker, Fokker, en nog eens Fokker. Vrij Nederland laat Erik Jan Nederkoorn aan het woord, de voormalige voorzitter van de raad van bestuur. Hij wil niet natrappen, maar wéét waarom Fokker eraan is gegaan. En columnist Piet Grijs belooft dat hij nooit meer een auto van Daimler-Benz zal kopen. De Fokker 70 prijkt ook op de omslag van Elsevier. “Er was mismanagement, de dringend gewenste turn around kwam te laat en het broodnodige wij-gevoel kwam pas recent.” HP/De Tijd meldt dat het Nederland altijd weinig heeft kunnen schelen hoe het Fokker verging. Volgens een anonieme werknemer is de hoop onder het personeel verdwenen. Eind vorige week werden de handboeken en koffiezetapparaten al mee naar huis genomen. Hervormd Nederland en de Groene Amsterdammer wijden hun hoofdcommentaren aan de vliegtuigbouwer.

In HP/De Tijd ook aandacht voor de stoeptegels in New York. Loszittende exemplaren bezorgen de gemeente duizenden schadeclaims per jaar en deze was daar in 1994 zo'n 46,5 miljoen dollar aan kwijt. Wie onderuit is gegaan in de straten van New York moet zo snel mogelijk een advocaat zoeken die bekend is met de pothole law. De gemeente is alleen verantwoordelijk voor valpartijen als ze minstens vijftien dagen voor het ongeluk op de hoogte was gesteld van de kapotte stoep en heeft nagelaten daaraan iets te doen. Om dat probleem te ondervangen is er een organisatie opgericht die alle scheuren en losse stoeptegels in New York probeert te registreren en de gegevens naar de gemeente stuurt. Het meest gewraakte stuk trottoir ligt vlakbij de rechtbank in de Bronx en staat bekend als de jackpot. In HP/De Tijd ook aandacht voor de verkilling van de samenleving, de dreigende desintegratie. Er wordt gereageerd op een artikel in het Duitse weekblad Der Spiegel waarin onlangs een beeld werd geschetst van jongeren voor wie geweld een houvast is geworden. Ze groeien op in een wereld die een geweldige handelings- en keuzevrijheid biedt, maar hen opzadelt met onzekerheid. Steeds vaker wordt een beeld geschetst van een verscheurde samenleving, met aan de ene kant een steeds gewelddadiger onderklasse zonder hoop en zonder perspectief en aan de andere kant een zelfgenoegzame bovenklasse. Het enige wat ze delen is hun afkeer van politiek. Dit beeld is deels een spookbeeld voor zover het Nederand betreft. Maar een bonte stoet van politici, ondernemers en intellectuelen lijkt ook hier bevangen door onbehagen, aldus HP/De Tijd. Men maakt zich zorgen over de teloorgang van de oude sociale verbanden: kerk, vakbond, politieke partij en vereniging. Deze bindmiddelen hebben hun kleefkracht verloren. De moderne burger maakt zelf wel uit wat goed voor hem is en heeft daar geen vakbondsbestuurder of dominee bij nodig. Door H. J. A. Hofland werd dit proces beschreven als de 'dekolonisatie' van de burger. Deze gedekoloniseerde burger is geen slecht mens en heeft beslist niet minder normbesef dan vroeger. Ook is zijn gemeenschapszin niet weg. Het probleem is dat iedereen wel wil, maar niemand kan. De grote vraag is: hoe kanaliseer je in een versplinterde samenleving het verlangen naar het goede, naar het sociale. Herstel van de oude verzorgingsstaat lijkt niet de oplossing. Wat dan wel? McKinsey-directeur Mickey Huibregtsen gelooft heilig in sport als instrument om maatschappelijke ervaring op te doen. Econoom Arjo Klamer pleit voor grotere financiële onafhankelijkheid van burgers en instellingen om ze meer verantwoordelijkheidsgevoel te geven.

“Met zes druppels urine is in tien minuten duidelijk of de menopauze is aangebroken”, meldt de Groene Amsterdammer in een artikel over de zorgwekkende opkomst van de medische zelftest. Het begon allemaal simpel met een weegschaal en een thermometer. Nu zijn er testen voor cholesterol, calorieën, ovulatie, sperma en hiv. In Amerika schijnt iedereen al op de hoogte te zijn van zijn cholesterolgehalte en informeert daar belangstellend naar bij vrienden. Volgens Rob Oudkerk, huisarts en PvdA-Kamerlid, “kun je tegen die gekte geen wetten maken. Het zullen de artsen zijn die moeten waarschuwen tegen flauwekul.” Maar hij houdt zijn hart vast.

Elsevier beantwoordt tien veel gestelde vragen over de nog steeds dalende rente en maakt de balans op van de parlementaire enqûetes die de afgelopen twaalf jaar werden gehouden.

Vrij Nederland publiceert het ooggetuigeverslag van de Poolse journalist Miroslaw Koeleba die twee dagen in de bus met gegijzelden zat in Kizljar, de hoofdstad van Dagestan. In VN ook interviews met acteur Matt Dillon en Hendrik Houthakker, voormalig adviseur van Nixon en Johnson.

Hervormd Nederland sprak met schrijver Jeroen Brouwers. Zelfmoord fascineert hem: “Wat is dat nou in vredesnaam, wat is het dat mensen daartoe drijft, wat is het ultieme besluit dat leidt tot de strop of verdrinking? Daar zit ik over te piekeren, een vruchteloos piekeren.”