WIEGEDOOD

Zuigelingen die opgroeien temidden van de tabaksrook van ouders lopen een aanmerkelijke grotere kans op wiegedood.

Dat gevaar lijkt zelfs extreem groot als moeders in de directe nabijheid van hun kind een pakje per dag wegpaffen: de kans op wiegedood zou dan 23 keer zo groot zijn als voor zuigelingen van niet-rokende ouders. Ouders die 'verder weg' roken van hun kind, maar wel in dezelfde kamer, verhogen de kans op wiegedood nog altijd vijf keer.

Het gevaar van meeroken bleek volgens onderzoek van de universiteit van Californië sterk afhankelijk van de dosis. De Amerikanen vergeleken het gedrag van ouders van 200 aan wiegedood overleden kinderen met dat van ouders van gezonde kinderen. Ook het gedrag van andere verzorgenden kwam aan de orde.

Hun conclusies stonden vorige week in het vakblad JAMA. Het effect van passief roken bleek los te staan van de leeftijd van de ouders, opleidingsniveau, medicijngebruik, medische conditie tijdens de geboorte, slaaphouding van de zuigeling en geboortegewicht. Wel leek een verband aanwezig tussen roken, borstvoeding en wiegedood. Borstvoeding zou de kans op wiegedood verkleinen, roken leek de gunstige invloed weer teniet te doen.

Volgens de onderzoekers is er alle reden voor medici om ouders op te roepen het eerste jaar zo min mogelijk en dan nog louter op afstand te roken. Roken verstoort de regulatie van de ademhaling door de hersenen, vermoeden ze.

Zoals altijd is bij zulk onderzoek grote voorzichtigheid geboden, omdat conclusies zijn gebaseerd op een bevindingen in een beperkte groep, in dit geval van 200 kinderen. Hoe tegenstrijdig kleine studies kunnen uitvallen bewijzen twee andere onderzoeken uit JAMA naar de slaaphouding.

Slapen op de buik wordt ontraden, maar de universiteit van California kon niet vaststellen dat de 200 aan wiegedood overleden kinderen ook vaker op hun buik sliepen. Toch meldt de universiteit van Tasmanië dezelfde ervaring als in ons land: dat wiegedood terugliep sinds de buikhouding werd ontraden. Vanwaar die tegenstelling? Misschien omdat we teveel naar één oorzaak speuren en blind zijn voor andere verschillen in de zorg, suggereren de medici.