De maagd Maria heeft voor vandaag haar verschijning weer aangekondigd en dus worden enkele duizenden pelgrims verwacht in Marpingen in het Duitse Saarland, om een glimp op te vangen van de drie 'zieneressen', die de boodschap van Maria simultaan weergeven. Genade? Een wonder? Millennium-gekte? Zwendel? De lokale bisschop neigt naar het laatste, velen in het dorp ook, maar de organisatie en de beweging van 'Maria-priesters' verdienen er goed aan.
Marpingen, het Duitse Lourdes. Dat was de bedoeling, toen middenin Bismarcks Kulturkampf tegen de kerk in de jaren zeventig van de vorige eeuw drie achtjarige Saarlandse meisjes bij het bosbessenplukken in het Hürtelwald een verschijning van de maagd Maria kregen. Deze zei dat zij de onbevlekt ontvangene was en dat de kinderen moesten bidden en niet moesten zondigen. Dat herhaalde zich, met een steeds grotere schare nieuwsgierigen die niets zagen of hoorden. Maria wilde ter plaatse een kapel. Er was sprake van wonderbare genezingen, meer verschijningen, ook van engelen.
De rk kerk heeft deze wonderlijke geschiedenis nooit erkend, maar Marpingen is altijd een bedevaartplaats gebleven van vooral regionaal belang, zoals er wel meer zijn. Maar sinds mei van dit jaar is alles anders. Opnieuw laat Maria van zich horen; opnieuw zijn drie jonge vrouwen de gelukkigen, maar het zijn geen kinderen meer, de 24-jarige Christine, Marion (30) en Judith (35). Had Maria het niet zelf bij haar laatste verschijning in 1877 gezegd: ,,Ik kom terug in een benarde tijd''? Christine ziet en hoort, Judith spreekt de woorden door op een bandje, over de bron die nog steeds de zieken kan genezen.
Sinds die eerste keer enkele maanden geleden is Maria zo vriendelijk geweest haar volgende komst pünktlich, zoals de Duitsers dat graag zien, aan te kondigen. ,,Ik wil de triomftocht van mijn onbevlekt hart in Marpingen beginnen,'' vertrouwde Maria aan de jonge vrouwen toe bij de tiende verschijning.
De verschijningen van ruim een eeuw geleden werden door de gelovigen gezien als postume troost voor bisschop Eberhardt van Trier, die net na maandenlange gevangenis dankzij Bismarck met een gebroken hart gestorven was.
Zijn verre opvolger dr. H.J. Spital reageert tot dusver uiterst zuinig. Hij vindt het op zichzelf mooi dat mensen bidden, maar ,,zoals alle menselijke handelingen is ook bidden niet van gevaar ontbloot.'' Spital heeft zijn priesters verboden om te spreken over ,,Mariaverschijningen in het Hürtelwald'' en over ,,zieneressen''. Hij wijst erop dat het evangelie diegenen zaligspreekt ,,die niet zien en toch geloven''; tot 's Heren wederkomst ,,leven wij in het geloven, niet in het aanschouwen''. Spital heeft beloofd de zaak te onderzoeken.
De propagandisten van Marpingen zijn niet te vinden in de plaatselijke horeca, die eerder spreekt van een sprinkhanenplaag waar men liever van verlost is. De burgemeester heeft bij de bron wegens de sterke bacterie-verontreiniging een bordje KEIN TRINKWASSER laten aanbrengen.
Vooral de beweging van Maria-priesters lijkt de grote uitbater van de herleefde Maria-hype in Marpingen. Deze beweging is dertig jaar geleden gesticht door de nu 69-jarige Don Stefano Gobbi. Het is een van de wereldwijd verspreide nieuwe rk bewegingen (movimenti), met een sterke nadruk op orthodoxie, pausgezindheid en een volgens anderen aan ketterij grenzende devotie voor Maria. Gobbi zelf heeft tal van boodschappen doorgegeven die het 'Onbevlekt hart van Maria' hem zou hebben ingefluisterd ten behoeve van ,,de priesters, mijn zeergeliefde zonen''.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.