Turkije staat na arrestatie ücalan bij drie landen in het krijt

Het begint er steeds meer op te lijken dat de Turkse regering van premier Bulent Ecevit bij het oppakken van de leider van de Koerdische Arbeiderspartij PKK, Abdullah ücalan, hulp heeft gehad van andere landen. De vraag is welke prijs Turkije daarvoor moet betalen.

Toen ücalan na Turkse druk op Damascus Syrië moest verlaten en naar Rusland ging, was de algemene verwachting dat hij daar wel kon blijven. Vreemd genoeg moest hij verkassen. Hij dacht toen in Griekenland een veilige haven gevonden te hebben. Daar bestaat veel sympathie voor de Koerdische zaak en in het verleden hebben veel Griekse parlementariërs ücalan in Syrië bezocht om hun steun te betuigen. ücalan werd echter naar Kenia gestuurd, waar hij na acht dagen aan de Turken werd overgeleverd.

Twee dagen na zijn aanhouding zei premier Ecevit: ,,Dit is een kwestie geweest van onderhandelen.'' De vraag is wat Turkije gaat terugbetalen aan Rusland, Griekenland en de Verenigde Staten, die hebben meegewerkt aan de aanhouding van ücalan.

De Russische zakenkrant Kommersant meent te weten dat Rusland een deal heeft gesloten met Turkije. Volgens de krant krijgt Rusland voor zijn medewerking aan de arrestatie van ücalan de garantie dat Turkije afziet van de oliepijpleiding die de olie uit Kazachstan naar open zee vervoert. Turkije neemt dan genoegen met de leiding via Azerbeidzjan, die overigens zeer waarschijnlijk wel naar een Turkse haven zal gaan.

Een andere belangrijke kwestie is de plaatsing van Russische S-300 raketten op Kreta. De raketten waren aanvankelijk door de Grieken van Rusland gekocht met de bedoeling ze op Cyprus te plaatsen. Na hevige protesten van Turkije en na tussenkomst van Washington is daarvan afgezien. Als alternatief hebben de Grieken Kreta naar voren geschoven. Turkije liet weten geen verschil te zien tussen Cyprus en Kreta.

Vorige week, na de aanhouding van ücalan, hebben Rusland en Cyprus officieel een overeenkomst ondertekend voor de plaatsing van de raketten op Kreta. De Turken repten daarna met geen woord over deze overeenkomst.

Premier Ecevit heeft tijdens zijn vorige premierschap, in de jaren zeventig, de VS zodanig tegen zich in het harnas gejaagd dat Washington een wapenembargo instelde tegen Turkije.

Hij is de man van de oorlog op Cyprus, als gevolg waarvan het eiland in tweeën werd gedeeld.

De ironie wil dat nu Ecevit lijkt te moeten opdraaien voor de prijs die betaald moet worden voor de aanhouding van ücalan, onder meer aan Washington.

Ecevit gaat de verkiezingen van april in als de man die ücalan heeft laten vangen. De oude rot zal met deze wind in de rug waarschijnlijk wel winnen. Daarna is het tijd om de VS, na Turkije de drijvende kracht achter de arrestatie van ücalan, terug te betalen.

,,Het is een kwestie van geven en nemen'', zei Ecevit kort na de aanhouding van ücalan. En wat de VS willen is geen geheim.

Washington wil een Koerdische federatie in Noord-Irak, een politieke oplossing voor de Koerdische kwestie in Turkije en een oplossing voor het probleem op Cyprus.

De Amerikaanse Midden-Oosten-deskundige Graham Fuller zegt in een Turkse krant: ,,Als Turkije erin slaagt de Koerdische kwestie op te lossen, zullen de Koerden in Noord-Irak deel willen uitmaken van een democratisch Turkije. Het wordt tijd dat Turkije stappen neemt om dit probleem op te lossen.''

Premier Bulent Ecevit moet dan wel eerst de verkiezingen winnen.