Buurvrouw Ietje als doping voor Korving

Wonderlijk was het verhaal, dat de Griekse speerwerpster Anna Verouli in 1982 verbond aan haar winnende worp tijdens de Europese kampioenschappen in Athene. Maanden eerder tijdens de Mariaverering op het Cycladeneiland Tinos, zo verklaarde zij met tranen in de ogen had zij bij de ikoon van Maria een visioen gekregen. Plots was de met juwelen behangen icoon voor haar ogen verdwenen en restte een gouden medaille. ,,Tien dagen geleden zijn al mijn juwelen gestolen, maar daar heb ik nu de medaille voor in de plaats'', zei ze als kampioene.

Het was in de tijd dat het Oostblok de toon aangaf in de vrouwenatletiek, Nandrolon niet traceerbaar was, Nederland al geen rol van betekenis speelde en reikhalzend werd uitgekeken naar de eerste wereldkampioenschappen die een jaar later zouden worden gehouden. Die primeur speelde zich af in Helsinki, waar Rob Druppers in het spoor van de Duitser Willi Wülbeck verrassend zilver won op de 800 meter.

De internationale atletiekfederatie wordt nog altijd geleid door de controversiële Italiaan Primo Nebiolo - hij werd deze week op 76-jarige leeftijd voor vier jaar herkozen - en de Nederlandse atletiek is meer dan ooit afhankelijk van eenlingen. Waarbij tijdens de zevende WK die vandaag van start gaat alle hoop is gericht op Robin Korving. Weliswaar een atleet die nog niet tot volle wasdom is gekomen. Maar hij is wel zo'n zeldzaam exemplaar dat niet alleen aardig met de wereldtop kan wedijveren maar bovendien een afwijkende melodie kan spelen binnen de veelal te volgzame nationale equipe.

Tijdens de teampresentatie van afgelopen dinsdag sprak de hordeloper over zíjn visioen dat als doping op hem inwerkt. Die is weliswaar van een geheel andere orde dan die van Verouli zeventien jaar geleden, maar bij Korving heeft het wat losgemaakt. Buurvrouw Ietje heeft gedroomd dat hij wereldkampioen zou worden, waarna het feest was in de Heerhugowaardse straat. Sindsdien heeft Korving, die zichzelf na enkele tegenslagen in de afgelopen weken als een outsider beschouwt, 'dat opgewonden gevoel dat er wat bijzonders staat te gebeuren'.

Zover voor het beslissende moment - de finale van de 110 meter horden staat voor woensdagavond 20.25 uur geprogrammeerd - is dat overigens geen goed voorteken. Spanning op de wedstrijddag is een vereiste voor optimaal presteren; een te vroege staat van volle paraatheid vergt kostbare energie.

Korving is eigenlijk de enige van wie een verrassing mag worden verwacht. Waarbij we gemakshalve de valse start al voor het toernooi is begonnen - de positieve plas van sprinter Douglas- buiten beschouwing laten. Marko Koers lijkt degelijk genoeg voor een finaleplaats op de 1500 meter, maar zijn talent heeft zich de afgelopen jaren onvoldoende ontwikkeld om in het spoor te blijven van de uitgesproken favoriet Hicham El Guerrouj en de jonge belofte Noah Ngeny.

Ook de dit seizoen doorgebroken jonge tienkamper Giel Warners kan zich in Sevilla van een olympisch ticket verzekeren. Zoals Kamiel Maase - deelnemer op de tien kilometer - dat eerder al op de marathon deed. De andere acht leden van de Nederlandse delegatie zullen figureren op het hoogste podium. Hetgeen betekent dat de olympische vooruitzichten somber zijn. Zeker omdat de atletiekunie geen wisselgeld meer heeft in de limiet-onderhandelingen met het NOC. Dat het gevoel heeft een kat in de zak te hebben gekocht met de te vroege aanwijzing van de marathonlopers Maase en Greg van Hest.