Andriessen: Fokker was onze liefste patiënt

DEN HAAG - “Die meneer Schrempp sprak over Fokker als zijn love-baby, maar het was onze liefste patiënt. Fokker was toen al hevig bloedend. En tot mijn spijt moet ik zeggen dat de patiënt nog steeds hevig bloedt.”

Koos Andriessen die als minister Fokker in 1993 verkocht aan Dasa, wil zijn opvolger Wijers niet voor de voeten lopen. Daarom wil hij niet praten over de huidige situatie. Dat ligt anders voor het verleden. “Er was op de hele wereld niemand die interesse had voor Fokker”, herinnert hij zich.

En Bombardier dan?

“Ach meneer, dat is toch een bij elkaar geplukt allegaartje. Dat is helemaal geen sterke onderneming. Vergeleken met Bombardier was Daimler 10 keer, nee 20 keer, nee 30 keer zo sterk. Bovendien praatte je toen over 100 miljoen gulden cash die nodig was. Het is ridicuul te denken dat Bombardier dat zou kunnen.”

Waren er alternatieven?

“Met permissie, ik vind dat een onzin-discussie. Wij hadden destijds drie criteria waaraan de hulpverlening moest voldoen: de continuïteit van de onderneming, de partner moest bereid zijn zeker de helft van het risico te lopen. En er moest sprake zijn van een cluster. Daaruit vloeit voort dat je een partner zoekt die in elk geval over scheppen geld kan beschikken.”

Men zegt dat u Fokker voor een prikkie van de hand deed.

“Er stond toch helemaal niets op de balans? Het was eigenlijk helemaal niets waard. In feite was er van duurkoop sprake. Maar het is allemaal anders dan men het nu voorstelt.”

Het is nu nog bedroevender. . .

“In feite staat Fokker er nu veel beter voor. Daimler heeft gereorganiseerd, de verkopen zijn toegenomen en er is geld in gepompt. Maar ook nu nog geldt dat de patiënt hevig bloedt en geen weerstand meer heeft.”

Een Europese partner? Misschien British Aerospace?

“Onder ons gezegd. Voor dit bedrijf is een kerstdroom verwezenlijkt. Die zijn een concurrent kwijt. Ook toen hebben we gepraat over Europese samenwerking. Maar ja, BA vroeg me: Wat zou jij doen? Toch zeker jullie zelf het risico laten lopen en kijken waar het strandt?”