Gerbrands geeft les in presentatie topsport

ZEIST - Het product is goed, maar het imago deugt niet, daar is iedereen het wel over eens. De presentatie moet beter, maar hoe doe je dat? Als u topsport wilt worden, moet u kiezen, adviseren de externe deskundigen. De keuzes liggen voor de hand, maar het vereist lef om ze te kiezen. Het probleem: korfballers willen wel, maar eigenlijk ook weer niet.

Dat korfballers geen durfallen zijn, bleek zaterdag. Zo'n 45 betrokkenen bij topkorfbal (spelers, coaches en vooral veel bestuurders) discussieerden in Zeist over de vraag hoe korfbal een meer gewaardeerde plaats kan krijgen binnen de Nederlandse topsport. Iedereen voelt diep in zijn hart wel welke koers er ingeslagen moet worden, maar het vergde te veel moed om die gevoelens hardop uit te spreken.

Het korfbalverbond zit midden in een reorganisatieproces. Het bestuur wil onder andere een scheiding aanbrengen tussen top-, breedte- en recreatiesport. De topsport-poot moet heel belangrijk worden voor het uitdragen van het imago van korfbal als topsport. Het hoofdbestuur wil dat beleid in een meerjarenplan voor topkorfbal tot 2002 vastleggen. De discussie van zaterdag was de aanzet voor het het produceren van dat geschrift. De achterliggende gedachte: Topkorfbal moet de korfbalsport smoel geven.

Dat is mooi bedacht, maar dan moet er wel wat gebeuren en zodra er ingrijpende voorstellen worden gedaan, slaat de bestuurlijke koudwatervrees toe.

Toon Gerbrands, de bondscoach van het mannenvolleybal, hield de korfballers een leerzame spiegel voor. “Als je topsport wilt spelen, moet je je aan topsportregels houden. Dat betekent keuzes maken en op basis daarvan een programma opstellen dat vervolgens heilig is.” Volgens Gerbrands is er veel mis met de presentatie van korfbal. “Ik heb aan tien kennissen gevraagd of ze mij een naam uit de korfballerij konden noemen. Wel, men noemde Ben Crum en er was iemand die de naam van een speler wist, maar niemand kende een speelster.” Zijn advies: “Maak nu eerst eens een visie; dat is belangrijker dan oplossingen bedenken voor problemen die je nu denkt te hebben of te krijgen.”

Het forum, dat na Gerbrands betoog volgde, had snel de essentiële stellingen boven tafel. Forum-voorzitter Heinze Bakker stelde onomwonden: “Stop met internationaliseren van korfbal, want dat doen jullie al vijftien jaar en het werkt toch niet.” In keuzevorm vertaald als: kiezen voor de clubcompetitie of voor het nationale team. Meer nog legde visionair korfbal-avantgardist Ben Crum het heikele punt op de snijtafel van de discussie: de keuze tussen veld- en zaalkorfbal. Het antwoord daarop is niet moeilijk en dat werd door een verbaasde Gerbrands nog eens treffend geïllustreerd: “Ik wist niet eens dat toppers ook veldkorfbal spelen.” Waarop Bakker provoceerde: “Is veldkorfbal topsport?”, en de zaal eenstemming reageerde: “Nee.”

Dat daarmee het pleit vóór zaal- en tegen veldkorfbal beslecht zou zijn, was echter nu net weer te veel gevraagd, ook al werd benadrukt dat een keuze voor accentuering van zaalkorfbal uitsluitend voor de top zou gelden. “Ik heb er moeite mee het product te wijzigen. Laten we proberen het beter te verkopen”, pleitte Wim Schölzel, voorzitter van PKC.

“Als je kiest voor de top, dan kies je voor de zaal”, zette Bakker de aanwezigen het mes op de keel. “Is iedereen het hiermee eens?” Ja, zo leek het antwoord, maar vervolgens kwamen de mitsen en maren. Forum- en KNKV-bestuurslid Michiel Bilstra opperde vragend: “Het zwaartepunt op de zaal en een beetje veld ...?” “Dat is geen keuze”, oordeelde Gerbrands hard. Ook Nic.-voorzitter Truus Vlietstra zette de hakken in het zand en verwoordde de bijna voelbare ambivalentie: “Ik kies voor zaalkorfbal, maar kan de veldinkomsten niet missen.” Stem uit de zaal: “Typisch korfbal, niet kunnen kiezen.”

Zoals altijd werden daarnaast omtrekkende bewegingen gemaakt door aanwezigen die met hun stokpaardjes ongetwijfeld aandacht verdienden, maar ermee afweken van de kern van de zaak. DKOD-voorzitter Bert Harberink vindt dat topkorfbal afwijkende spelregels moet krijgen: “De huidige regels zijn te moeilijk en niet begrijpbaar voor buitenstaanders.” Freek Keizer, coach van Die Haghe, had wel een oplossing voor het imagoprobleem van korfbal: “Waarom koesteren we onze talenten niet. Sport is image. Dus moeten we image creëren. Ik heb een topspeelster in mijn team die uitstekend korfbal kan verkopen. Desnoods choquerend.”

Gerald Aukes, coach van DOS'46, wees er nog eens op dat te veel aandacht voor internationaal korfbal een belemmering is voor de ontwikkeling van topkorfbal in Nederland. De instemming die hij opriep, verleidde KNKV-voorzitter Cort van Dijk tot tegengas: “NOC-NSF heeft onderzocht dat als je je niet internationaal manifesteert, en dus media-aandacht mist, je op termijn ten dode bent opgeschreven.” Ook deze stellingen mocht dus niet tot een duidelijke keuze-uitspraak leiden.

Zo werd het in Zeist toch voornamelijk een paar uurtjes worstelen met de permanente identiteitscrisis van korfbal: wie zijn we en wat willen we zijn? Korfbal-preses Van Dijk concludeerde: “We moeten topkorfbal herwaarderen. We hebben nog geen visie; die moeten we nu gaan ontwikkelen.” En Ben Crum, optimistisch: “Het is een klein stapje, maar we gaan de goede kant uit.” Heinze Bakkers conclusie was pregnanter: “Korfballers willen wel, maar eigenlijk ook weer niet.”