De Jong slaat fors gat met Niemann

HEERENVEEN - In een compleet gekkenhuis heeft Tonny de Jong gisteren de eerste klap uitgedeeld aan de concurrentie.

De 22-jarige Friezin reed op de 500 meter met een persoonlijk record van 41,35 naar de tweede plaats. De enige die haar bij kon houden was de Oostenrijkse Emese Hunyady, die 0,15 seconden sneller finishte. En Gunda Niemann? Die hoefde nu eens niet naar het podium. De zevenvoudig Europees kampioene kwam niet verder dan een gedeelde zevende plaats: 0,67 seconden na De Jong.

Oliver Stirnemann wierp zich meteen op als de grote beschermheer van een gekwetste sportziel. De manager en levensvriend van Gunda Niemann fungeerde als spreekbuis voor iedereen die belang stelde in de lichamelijke toestand van zijn vriendin. Met de nadruk op lichamelijk, wel te verstaan. Ja, Gunda was nog steeds verkouden. Nee, ze had geen verhoging meer. Nee, de wond aan haar scheenbeen was niet groot, maar wel diep, op de snelle sprint had ze er behoorlijk last van gehad. Nee, er bestond geen gevaar dat het zou verergeren. Wie na dit medische bulletin wilde weten hoe het met de geestestoestand van zijn beschermeling was gesteld, kreeg geen antwoord. Wat er mis is met Gunda? Er is niks mis met Gunda. Nee, ze is niet te spreken. Ze gaat onmiddellijk naar haar hotel, waar ze zich door de dokter laat behandelen. Daar hebben we toch zeker wel begrip voor, oder?

Tonny de Jong was een stuk spraakzamer. Dat is de laconieke Friezin altijd, ongeacht de uitslag van een rit. Wat maakt het haar uit of ze op een belangrijk toernooi eerste, tweede of tiende wordt? De Jong vindt alles best, zolang ze maar beter heeft gereden dan de vorige keer. “Het maakt geen enkel verschil dat ik nu favoriet ben”, zei ze. “Ik voelde me heel gewoon, net als in andere wedstrijden. Wat er ook gebeurt, je kunt er toch niks aan veranderen.”

Haar race had te wensen over gelaten, de sprint is nu eenmaal de afstand waar ze de meeste angst voor heeft. “Je moet goed wegkomen bij de start en mag geen enkele misslag maken.” De start had beter gekund en in de bochten voelde ze zich onzeker. “Die gingen wat wankel. Het ijs was zo goed dat ik dacht: ik moet een pr kunnen rijden. Dan wil je te graag, hè?” Het had er inderdaad nogal slordig uitgezien, beaamde coach Aart van der Wulp. “Niet strak en gecontroleerd, een beetje wankelig.”

Zo zie je maar, er is geen enkele reden tot juichen, waarschuwde De Jong. “Ik beschouw mezelf niet als favoriet, het toernooi is nog lang niet afgelopen. Al is het natuurlijk wel lekker dat ik een gat heb geslagen met Niemann. Zij is tenslotte een van mijn grootste concurrentes, ondanks alles houd ik haar in de gaten.”

Meewarig

Die laatste opmerking zou Niemann hooguit een meewarige glimlach ontlokken. De 30-jarige schaatsster uit Erfurt verkondigt te pas en te onpas dat een achtste titel er deze keer voor haar niet inzit. En alhoewel ze dat op de voorgaande Europese toernooien ook altijd zei, zou ze deze keer wel eens gelijk kunnen krijgen. De beste allroundschaatsster ter wereld kampt immers al het hele seizoen met tegenslagen. Nederlagen in het wereldbekercircuit, onzekerheid over de klapschaats, een griepje vlak voor het EK en twee dagen geleden een val tijdens de training, waardoor ze nu rondrijdt met twee hechtingen in haar scheenbeen. Niemann zou Niemann niet zijn, als ze van dit alles niet gillend overspannen werd. Desondanks doet ze alsof ze zich dapper door de tegenslagen heenslaat. “Ik doe mijn best en hoop op een podiumplaats”, beweert ze breed glimlachend. Alleen klinkt haar stem nog geforceerder dan anders en vertoont haar glimlach grote overeenkomst met die van de breedbek-kikker.

Ach, ze moet niet zeuren, zegt Aart van der Wulp kortaf. “Die wond stelde helemaal niks voor”, aldus de vrouwencoach die redelijk tevreden was. Barbara de Loor eindigde als tiende. De naar Heerenveen verhuisde Noord-Hollandse legde de kortste afstand af in 42,14, eveneens een persoonlijk record. Carla Zijlstra werd achttiende, met 43,49. In de laatste bocht 'prikte' ze in haar schaats, waardoor ze een kleine misslag maakte. “Ik schrok even, maar had het meteen weer onder controle. Het heeft mijn tijd nauwelijks beïnvloed.”