Blonde Mini en de kleur kanariegeel

Zenderen, Hoofdstraat. Mevrouw Mini Wanschers - Blonde Mini, voor de intimi - ergerde zich al jaren aan een grijze schakelkast van Rijkswaterstaat voor haar deur. Het ding mag dan functioneel zijn, maar hij is oerlelijk. Bij Rijkswaterstaat hebben ze zeker niemand in dienst die al die 'nuttige' objecten in een aantrekkelijk jasje kan steken, dacht Blonde Mini.

Daarom heeft ze het staatseigendom in een opstandige bui eigenhandig eerst zwart geverfd en de vlakken daarna van gele kaders voorzien. Het is te zien dat Mini binnenhuisarchitecte is, want de schakelkast wordt prachtig opgenomen door de omgeving. Hier is een vakvrouw bezig geweest. Misschien kan ze eens een item voor RTL's Eigen Huis & Tuin verzorgen: verf uw eigen schakelkast weg.

Rijkswaterstaat zal niet blij zijn met zo'n programma-onderdeel, ze is al woedend over die ene kast in Zenderen. Een ambtenaar van de dienst heeft onlangs bij Blonde Mini aangebeld en haar op vriendelijke doch dwingende toon te verstaan gegeven dat ze in het vervolg met haar tengels van hún schakelkasten dient af te blijven. Die dingen zijn nu eenmaal duifgrijs en ze blíjven duifgrijs. Punt. Stel je voor dat in Nederland schakelkasten in verschillende kleuren te vinden zijn.

Mini heeft het betoog van de ambtenaar met de kleur grijs in portefeuille, voor kennisgeving aangenomen, en ze gaat ervan uit dat rijkswaterstaat de kast voorlopig niet opnieuw zal schilderen.

Want ze heeft al eerder met dit bijltje gehakt. Mini, die aan de Zenderense Hoofdstraat een antiekzaak uitbaat, heeft een jaar geleden namelijk ook al 'wild' geschilderd. Ze verfde toen haar gehele pand lichtgeel - sommigen spreken van kanariegeel. Die oude kleur zou beter bij haar pand passen en de winkel ietwat accentueren.

Ook dat leidde tot woedende ambtenaren, ditmaal die van de gemeente Borne waaronder Zenderen valt. De bevolking van het dorp viel direct in pro-gele en anti-gele kampen uiteen, maar de welstandscommissie van 't Oversticht was eenduidig: De gemeente moest er op korte termijn voor zorgen dat Blonde Mini de gevel zou ontgelen, want de kleur zou in strijd zijn met 'de redelijke eisen van welstand' zoals die zijn vastgelegd in de Woningwet. Het aanzien van Zenderen zou door de gele gevel worden geschaad en de gemeente zou het aan zichzelf verplicht zijn op te treden.

Tsja, dacht wethouder B. Workel van Borne die over de gele pui ging. Tsja . . . . Tsja . . . . Dat advies van de welstandscommissie sneed natuurlijk wel hout, maar om Blonde Mini nu te sommeren het pand over te schilderen . . . Tjsa. Dat loopt uit op eindeloze procedures.

Dus ging hij over tot de typisch Nederlandse tactiek van het negeren. Workel bekeek elke dag het mapje met daarin het overschilderadvies van de commissie, om het vervolgens gewoon te laten liggen. Niets doen kan immers ook als beleid worden uitgelegd. Want zo speelde hij zichzelf een argument toe dat hij later in de gemeenteraad weer zou kunnen gebruiken.

Inderdaad, de gevel van Mini kwam als serieus agendapunt in de raadsvergadering van Borne, en een meerderheid eiste dat het college de binnenhuisarchitecte zou dwingen het pand in de oude staat terug te brengen. Waarop wethouder Workel antwoordde dat ook het college die gele kleur vindt misstaan, maar dat de gemeente eigenlijk al eerder had moeten ingrijpen. We hebben nu gewacht tot het hele huis al was afgeschilderd, zei Workel, en bovendien zit die verf er nu al weer een tijdje op.

Kijk, dat is politiek. En dit ook: het college stelde voor de kanariegele verf er maar op te laten zitten, maar wil wel bij de volgende verfbeurt in overleg met Blonde Mini een nieuwe kleur uitzoeken.

Na deze ervaring moet Mini gedacht hebben: en nu geef ik die schakelkast van Rijkswaterstaat ook een lik verf.