Een klein dik zangboekje

Een klein boekje is het maar, het Liedboek voor de kerken, 15,5 bij 10 centimeter. Een dikkerdje werd het wel, ondanks de 797 dundruk blaadjes die het telt. Want er moesten 150 psalmen en 491 gezangen in. In 1973 kwam het zangboek uit; vijf kerkgenootschappen, hervormd, gereformeerd, luthers, remonstrant en doopsgezind hadden ingetekend op de uitgave, een zesde, de Protestantenbond, voegde zich al gauw bij de initiatiefnemers.

In het komende weekeinde wordt het zilveren jubileum van de introductie gevierd, precies in een periode dat een zevende kerkgenootschap, de vrijgemaakt-gereformeerden, heeft besloten om het Liedboek toe te laten. Gerekend over 25 jaar waren er op 1 januari 1998 van het Liedboek, de grotere formaten, luxe uitgaves en de Friese versie (20.000 stuks) meegerekend, 2.397.000 exemplaren verkocht; de deelname van de vrijgemaakten zal de oplage tot vlak bij 2,5 miljoen brengen.

Iedere zondag wordt er door tienduizenden uit gezongen, lezen tienduizenden ogen gedichten van bisschop Ambrosius (4e eeuw) tot dominee Barnard, klinken uit tienduizenden kelen de noten van monnik Notker Balbulus (9e eeuw) tot cantor Mehrtens. Een keten van gebed en cultuur slingert zich door dat kleine, rode boekje.

De weg tot dat boekje, nog meer het gebruik ervan dat leidde tot geloofsverdieping en koestering van favoriete gezangen, staat uitgeschreven in deze speciale Kunstbijlage over het Liedboek. Ook het vervolg, in de wandeling Liedboek 2000 genaamd, komt aan de orde. Want de Lofzang beweegt zich in doorgaande lijn, gedragen door grotere en kleinere dichters en componisten. De jubileumviering van die Lofzang vindt zijn hoogtepunt in alle diensten van bovengenoemde kerken, aanstaande zondag, gekozen om het eerste woord van de intredezang: Cantate! Zingt! Voor de Heer een nieuw gezang!