Rijdend dorp

Een rijdend dorp van een kleine vierduizend mensen heeft ook de primaire voorzieningen voor zo'n zich van hot naar her verplaatsende mensenkolonie. Zo toert met het gedrogeerde gekkenhuis een rijdende bank mee, een rijdende flappentap en een rijdend politiebureau. Volgend jaar wordt de Tourkaravaan uitgebreid met een rijdend advocatenkantoor, een rijdende rechtbank, een rijdend laboratorium, een rijdende opslagplaats voor dopingproducten en een rijdende gevangenis.

Zo'n mobiele politiepost is wel handig. Zeker als er sprake is van klein menselijk Tourleed. We hebben ooit een deel van ons archief buiten de auto zien liggen en een ander deel 'zien' verdwijnen in handen van lieden die er kennelijk meer aan hadden. Enkele jaren geleden hadden onverlaten de Toursticker van onze auto gestript. Niet dat een collectioneur er iets aan heeft - het ding week je nooit in een keer los van de voorruit - maar het verkrijgen van een nieuw doorlaatbewijs vergde enkele moeizame discussies met politieagenten die een afgesloten weg bewaakten en die we dus moesten uitleggen dat we echt een inwoner van dat rijdende dorp waren. Maar toegegeven, er zijn veel grotere mini-problemen op de wereld.

Met een mini-probleem van een iets grotere omvang werden we gisternacht bij aankomst in het hotel geconfronteerd. Daar ontdekten we dat de nummerplaat van onze auto was gestolen. Om te voorkomen dat je in een of andere kerker heel wat te verklaren hebt wat je niet uit kunt leggen, leek het ons handig deze vorm van criminaliteit onder de aandacht van de Franse hermandad te brengen. Goed dat er rijdende politie is, en goed dat de aangifte van diefstallen statistisch tot een enkele per dag blijft beperkt. Het opmaken van een simpel proces-verbaal vergde aanzienlijk meer tijd dan het tikken van dit rubriekje.