Clinton, man van 'Nieuwe Belofte'

Van onze buitenlandredactie AMSTERDAM - President Bill Clinton heeft gisteren zijn tweede ambtstermijn aanvaard met de aankondiging dat de nu aantredende Amerikaanse regering er een zal zijn van de 'Nieuwe Belofte'. Hij riep het Amerikaanse volk op tot het leven in een 'nieuwe geest van gemeenschapszin'.

Teruggrijpend op een beeld dat hij ook tijdens zijn verkiezingscampagne veelvuldig gebruikte zei Clinton: “Laten we onze brug bouwen, breed en sterk genoeg om iedere Amerikaan te laten oversteken naar het gezegende land van de Nieuwe Belofte”. De tweede regering-Clinton, beloofde de president in een tamelijk korte redevoering van 22 minuten, wordt er een die bescheiden genoeg is om niet alle problemen van de natie te willen oplossen, maar die sterk genoeg is om de Amerikanen te helpen hun eigen lot te verbeteren.

Verwijzend naar de ruziesfeer die de laatste twee jaar van zijn eerste termijn kenmerkte, constateerde Clinton dat de kiezers een president van de ene politieke kleur hebben gekozen en een Congres van de andere. “Maar dat deden ze niet om een politiek te bevorderen van kleingeestig gekibbel of extreem partijbelang. Ze willen dat we de handen ineen slaan en met Amerika's missie doorgaan.”

De overheid van de komende, 21ste eeuw wordt er een die beperkter is, die binnen zijn grenzen opereert en die met minder af kan. De overheid is, als het gaat om haar rol, niet het probleem en ook niet de oplossing. Clinton: “Wij, het Amerikaanse volk, zijn de oplossing.” De taak van de overheid is daarom alle mensen de mogelijkheid te geven op werk en ontplooiing, maar niet de garantie dat ze die krijgen.

De 'nieuwe geest van gemeenschapszin' die er onder het Amerikaanse volk moet komen, zal er, naar de mening van de president, toe leiden dat kinderen leren lezen, dat de lijst van mensen die op de bijstand zijn aangewezen korter wordt, dat de straten weer veilig worden en ontdaan van drugshandel en misdaad. En dat men weer verantwoordelijkheid gaat voelen. “Voor zichzelf, voor de buren en de hele natie.”

De inauguratie van Clinton viel gisteren samen met de tot nationale herdenkingsdag uitgeroepen verjaardag van Martin Luther King, de in 1968 vermoorde leider van de strijd voor burgerrechten voor zwart Amerika. De president stond nadrukkelijk stil bij de betekenis van King. “Zijn droom was de Amerikaanse droom. Zijn zoeken is ons zoeken: het onafgebroken streven om naar onze overtuiging te leven. Onze geschiedenis is gefundeerd op zulke dromen en zulk werken. En zo zullen we de belofte van Amerika in de 21ste eeuw in vervulling laten gaan.” In dit verband sprak de president van racisme als een 'permanente vloek' en stelde hij vast dat immigranten het voortdurende doelwit zijn van oude heksenjachten.

- Vervolg op pagina 4

Familiebijbel lag open op Nehemia VERVOLG VAN PAGINA 1

Even na twaalf uur 's middags plaatselijke tijd had Clinton op een met familie, gasten, politici, ministers en opperrechters volgepropt bordes van het Capitool, het gebouw van de Amerikaanse volksvertegenwoordiging, de ambtseed van 35 woorden uitgesproken. De eed werd afgenomen door William Rehnquist, de voorzitter van het hooggerechtshof.

De familiebijbel van de Clintons, die werd vastgehouden door first lady Hillary Rodham Clinton, lag op speciaal verzoek van de president open bij een hoofdstuk uit het boek Nehemia, dat handelt over de wederopbouw van het verwoeste Jeruzalem door een groep uit de Babylonische ballingschap teruggekeerde Joden.

Tot dit deel van de plechtigheden had de president, vanwege de vinnige kou in de Amerikaanse hoofdstad, zijn winterjas aangehouden, maar de eedsaflegging gebeurde toch in het pak. Vice-president Al Gore, die voor Clinton de eed had afgelegd, bleef zijn zwarte overjas echter aanhouden toen hij Ruth Bader Ginsburg, een van de twee vrouwelijke leden van het hooggerechtshof, de woorden van de eed nasprak.

Bekend was al eerder dat de first lady voor deze gelegenheid een jurk en een daarbij passende wollen mantel naar het ontwerp van de Amerikaanse modekoning Oscar de la Pena zou dragen en pas toen ze het Witte Huis verliet voor de tocht naar het Capitool werd de kleur duidelijk: zuurstokroze. Dochter Chelsea droeg een mantel in het lichtblauw en Tipper Gore, de vrouw van de vice-president had zich in het hemelsblauw gestoken.

Zoals gebruikelijk werd het 'Hail to the Chief' dat bij officiële geburtenissen ter verwelkoming van het staatshoofd wordt gespeeld verzorgd door de brass band van het Amerikaanse korps mariniers. Een gospelkoor van een school in Washington zong het speciaal gecomponeerde lied 'Let's build a bridge across America' en zangeres Jessye Norman bracht een compilatie 'vaderlandse' liederen ten gehore, waaronder 'My country 't is of thee', 'Amazing Grace' en 'America the beautiful'. Ter afsluiting zong het kerkkoor van de Immanuel Baptist Church in Litte Rock, de 'huiskerk' van de Clintons als ze in Arkansas zijn, 'The battlehymn of the Republic'.

De Clintons waren de dag begonnen met een gebedsbijeenkomst in de Metropolitan African Methodist Episcopal Church, een historische zwarte kerk in de nabijheid van het Witte Huis. De president deed mee aan een donderend gezongen 'Holy, holy, holy'.

Na de plechtigheid lunchten Clinton en Gore traditiegetrouw met de leiders van de vier politieke fractie in Senaat en Huis van Afgevaardigden, waarna de parade door het centrum van de hoofdstad begon. Zoals altijd werd de parade opgekleurd door circusachtige acts.