Een 'Michelingids' voor Utrechtse ziekenhuizen

Van een onzer verslaggeefsters UTRECHT - De naam is er al: de 'Michelingids' van ziekenhuizen in de provincie Utrecht. Maar het kan nog wel even duren voordat er echt zo'n lijst is met bijbehorende sterren, waarschuwt Margot Weerts, directeur van het Patiënten/consumentenplatform voor deze provincie.

Bijna een jaar geleden opperde directeur Cerfontaine van het Academisch Ziekenhuis Utrecht dat zo'n gids met een kwalitatieve beoordeling van ziekenhuizen wel in een behoefte zou voorzien. Ieder ziekenhuis heeft zijn eigen specialisme, het ene is technisch misschien wat minder geavanceerd, maar weer wel erg kindvriendelijk, het andere heeft een internist die gespecialiseerd is in diabetes, het derde een kok die van afwisseling houdt of goed vegetarisch kookt. Patiënten kunnen zo beter kiezen waar ze zij willen laten behandelen. Ervaringen met vergelijkbare gidsen tonen dat instellingen zich door zo'n gids gaan inspannen om de eigen kwaliteit te verbeteren.

De landelijke vereniging Kind en ziekenhuis bracht al eens een overzicht uit van de mogelijkheden die ziekenhuizen bieden aan kinderen en ouders, zoals het overnachten van ouders en de aanwezigheid van ouders wanneer hun kind een kleine ingreep moet ondergaan.

Margot Weerts werkte eerder aan een gids over verpleeghuizen en een over huisartsen. Helemaal tevreden is ze niet: de brochure over verpleeghuizen bevat alleen informatie over aspecten als bereikbaarheid en of de omgeving al dan niet bosrijk is. Bij de informatiebrochure over huisartsen is het uiteindelijk niet gelukt om daar de specialismen van de diverse huisartsen op te nemen, zoals een wrattenspreekuur of speciale aandacht voor de bloeddruk. Ook de houding van de huisartsen ten aanzien van euthanasie of abortus zijn niet in de gids terecht gekomen. De huisartsen wilden zich uitdrukkelijk als generalisten presenteren.

In de gids voor ziekenhuizen zal in ieder geval een overzicht komen van de lengte van de wachtlijsten, de bereikbaarheid, de klachtenprocedures, de informatievoorziening voor patiënten en natuurlijk het eten. De kwalitatieve beoordeling moet van de patiënten komen. Over de methode van het vergaren van de informatie is nog geen duidelijkheid. In ieder geval kan dat niet op de manier van de Michelingids voor restaurants. Het patiënten/consumentenplatform zal met enquêtelijsten moeten werken en deels zullen de negen ziekenhuizen uit de regio ook zelf moeten meewerken. De bereidheid daartoe is bij het AZU in ieder geval groot.

Wel kan bijvoorbeeld de bewegwijzering worden getest door een slechtziende bij wijze van proef in een ziekenhuis een afdeling te laten opzoeken die ergens in een uithoek ligt. Een controleur met een rolstoel kan testen of de alarmtouwtjes op het gehandicaptentoilet wel op de goede plaats hangen.

“We zijn nog goed aan het nadenken over de methode om al die gegevens te verzamelen” zegt Margot Weerts.