La brosse/Hertje

Vlak bij ons Franse huis reden wij nog bijna een hertje dood. Qua natuurvrienden is dat het ongeveer mooiste wat je kan overkomen. Dat je het niet raakt. Wij zien aanhoudend, hier en daar, van die borden staan dat je de snelheid moet matigen daar de komende kilometers op elk moment groot wild kan oversteken, maar nog nooit kwam ons een vers hertje voor de wielen. En nu gebeurde het dan toch. Vanuit een wijngaard sprong er ineens vlak voor ons een de weg over. Aan gene zijde ging hij vervolgens rustig grazen. Mooi gezicht zo bij valavond. Vrijwel onmiddellijk stopte er ook een Franse auto en wij dachten al: we moesten maar doorrijden want het is die tijd van het jaar. Steeds weer zie je ergens in een bos wat auto's slordig neergezet ten teken dat je daar maar beter niet kunt gaan wandelen omdat er gejaagd wordt.

Tegenstrijdige berichten bij ons in het dorp. Volgens de een is alles afgeknald in de loop der jaren. Volgens de ander kunnen wij op onze wandelingen volop konijnen, herten en wilde zwijnen zien. Klopt ook niet helemaal, want ze hebben ons tot nu toe bij ons in het bos weten te ontwijken. Maar je ziet wel volop sporen. Vanuit de keuken zagen we wel de konijnen in de wei. En op zondagmorgen wordt er met veel elan in het bos geknald, dat zal niet helemaal voor niks zijn. Volgens een andere informant van de plaatselijke flora en fauna wordt er bij ons in de buurt ecologisch verantwoord gejaagd. De mannen spreken af wat ze zullen schieten. Dus als ze hebben afgesproken dat ze voor een hert gaan, dan laten ze elk wild zwijn lopen. En één hert vinden ze al mooi voor een hele jachtpartij.

Die Fransman bij dat overstekende hertje was inmiddels uitgestapt. Groene laarzen aan. Hij stak zijn duim op naar ons. Daar zul je het hebben dachten wij. Maar toen ging hij staan genieten van dat uitzicht.