'Behoorlijk tikje' voor hockeyteam

BARCELONA (ANP) - Tien jaar hadden de Indiase hockeyers niet gewonnen van Nederland. De laatste zege dateerde van de Champions Trophy in Karachi 1986, 3-1. Sindsdien speelden beide landen elf keer tegen elkaar. India verloor negen keer en speelde twee keer gelijk. De Nederlandse hockeyploeg werd meer dan een plaag voor India, er rustte hel en verdoemenis op wedstrijden tegen Holland.

In Barcelona werd gisteren die vloek doorbroken. India ontluisterde de nationale hockeyploeg met 4-1 (2-1). Het was na de zege op Canada (5-1) de eerste nederlaag van Oranje in het Olympisch kwalificatietoernooi. Veel consequenties verbond bondscoach Oltmans er niet aan. Tenslotte plaatsen vijf van de acht landen in Barcelona zich voor de Olympische Spelen. “Maandag”, voorspelde hij, “staan we er weer tegen Maleisië”.

Veelbetekender waren de reacties van de spelers. “Een pittige nederlaag”, concludeerde voorstopper Crucq. “Een behoorlijk tikje”, zei doelman Jansen, die in zijn herinnering jaren terug moest, naar een invalbeurt in 1988, voor een interland waarin hij vier keer gepasseerd werd. “Onder de maat”, analyseerde de Tilburgse jubilaris Klein Gebbink die zijn honderdste interland speelde.

Oltmans gaf zijn bevindingen in steno. “Een doelpunt uit zeven strafcorners en vier opgelegde kansen, de eerste twintig minuten hockey van een bedroevend niveau, twee dubieuze strafballen voor India en twee werelddoelpunten van de Indiase spits.”

Het was in het kort een bijna vlekkeloze weergave van de wedstrijd. Bijna, want de eerste strafbal was even terecht als de tweede dubieus. “Meer dan terecht, ik raakte hem vol met mijn stick”, zei zondaar Klein Gebbink over de beslissing van de Spaanse arbiter Ruiz de bal in de 24ste minuut op de stip te leggen.

De aanleiding was balverlies van De Nooijer op het middenveld. De grillige aanvaller werd door Oltmans direct ingeruild voor Van Wijk en keerde niet meer terug. Singh pushte de bal hoog in het dak, 0-1. Zes minuten later lag de bal andermaal op de stip. Na een vermeende overtreding van Brinkman. “Negen van de tien arbiters”, aldus doelman Jansen, “bestraffen de actie van Brinkman niet. Wij hadden die ene die dat wel deed. Maar een strafbal was het zeker niet, hooguit een strafcorner.” Singh pushte laag tegen de plank, 0-2.

In de laatste vijf minuten naar de rust kreeg de ploeg drie strafcorners, waarvan Van den Honert de laatste verzilverde, 1-2. Aanvoerder Delissen raakte op slag van rust even de weg kwijt na een tik van een Indiase stick op de wenkbrauw, maar werd met twee hechtingen opgelapt.

Na de pauze werd het duel met de minuut enerverender. Nederland ging op jacht naar de gelijkmaker en creëerde binnen vijf minuten drie opgelegde kansen. Veen (2) en Van Wijk sprongen er slordig mee om. Het werd de ploeg fataal, omdat India in de counter levensgevaarlijk was. Vooral als de 23-jarige Pillay aan de bal was. Hij stelde met weergaloze treffers met de backhand in de 43ste en 57ste minuut de Indiase overwinning veilig, 1-4.

Crucq was volgens Oltmans de zondebok. Hij werd na de 1-3 op slag gewisseld voor Delmee. “Een disciplinaire strafmaatregel”, beoordeelde de voorstopper de beslissing van zijn coach. “Pillay speelde weergaloos. Ik had de taak hem af te stoppen. Hij maakte 1- 3, dus deed ik mijn werk niet goed. India had de ideale ploeg voor de counter en Pillay kreeg de ruimte omdat wij joegen op de 2-2.”

Jansen verweet zijn voorstopper niets. De ploeg des te meer. “We speelden mat”, wist hij. “Het vuur ontbrak en wakkerde pas aan op 0-2.” Dat vond de doelman geen toeval. “Het ontzag voor onze ploeg verdwijnt. In de aanloop naar het WK en op het WK straalden wij zoveel zelfvertrouwen uit dat wij elke wedstrijd met een voorsprong begonnen. Het stond al 1-0 of 2-0 voordat we een bal geraakt hadden.”

Dat gevoel verdween na het WK. “Omdat onze strafcorner niet meer dat dodelijke wapen is van voorheen”, aldus Jansen. “Tegenstanders weten dat Van den Honert gaat pushen en stellen zich daarop in. Op het WK stond Bovelander naast Van den Honert op de strafcirkel, toen hadden we twee opties.” In Barcelona één, die absoluut niet functioneert. Van de zestien strafcorners tegen Canada en India werden er twee benut.