Dom

De Hulk, gigantisch van bouw, uitzinnig uitgedost, komisch afschrikwekkend, neemt het op tegen de al even opmerkelijke Midnight Explosion, vol glimmende spierbundels en hanenkammen. De hele wereld valt voor die formule. Dom, maar het windt ons op, schrikt ons af; kortom entertainment.

Een variant ervan zag ik in RTL 4's De Week van Willibrord (Fréquin). Deze voormalige KRO-journalist overtreft de ezel. Ondanks al zijn ervaring hangt hij nog altijd in de groef van hinderlijk pesten en zogenaamd naïef zijn. Ooit vroeg hij aan voormalig bokskampioen Rudi Koopmans hoe hij dat nou deed met die wereldvermaarde linkse (of rechtse, daar wil ik van af zijn). Het moment dat volgde is voor eeuwig als historisch en veelbetekenend in mijn netvlies gebrand. Rudi haalde welgemoed stevig uit en knalde Fréquin zonder omhaal tegen de grond. Een hilarisch moment.

Je zou denken dat Fréquin iets had geleerd, maar niks hoor. Deze keer was Hummie van der Tonnekreek, de inmiddels voormalige hoofdredactrice van Weekend, zijn slachtoffer, omdat ze geschorst zou zijn. Hij had voor zijn handelwijze zowaar een ethische verantwoording opgebouwd. Weekend doet immers ook zo? We zagen Hummie met losse haren en zonder make-up bij een geldautomaat pinnen, waarbij twee dingen overeind bleven:

1. De bril op haar hoofd. Zou ze er ook mee slapen? Fréquin ging aan deze wereldvraag voorbij, wel vroeg hij haar voor de camera te willen huilen.

2. Haar strijdlust. Hij belemmerde haar wederrechtelijk, zo sprak de juriste, haar auto te betreden. Het kwam haast tot een partijtje vrij worstelen. Toen ze er niets mee bereikte, hield ze uiteindelijk een passerende auto aan (The French Connection was er niets bij) en vluchtte gezwind, uiteraard op de staart gevolgd door een plotseling eveneens gemobiliseerde Fréquin.

Op het politiebureau verbijsterden zij beiden de dienstdoende diender door hun woordenwisseling voort te zetten, waarbij Fréquin (mij hoor je dat niet zeggen) voor sukkel werd uitgemaakt. Toen de veldwachter bezwaar maakte tegen de locatiekeuze van dit Hollands drama, kreeg hij op zijn kop, van Hummie.

Wat een sensatie, over helemaal niets, en dommer dan dom, kortom televisie zou je zeggen. We hebben kennelijk een format-trend te pakken, want diezelfde avond trof Theo van Gogh voor zijn Veronica-programma 't Is hier verschrikkelijk gezellig een van zijn eigen column-slachtoffers. De meesten zijn te aardig of te beschaafd en dus te weerloos voor de schandalige schokpraat van die Theo, maar zo niet Barbara Plugge, 'koningin van de piranhavijver' (citaat Van Gogh) en ook niet toevallig natuurlijk werkzaam bij het blad Privé. Die twee moesten dus aan elkaar gewaagd zijn. Barbara haalde het eerst uit: je gulp staat open. Van de reactie werden we door een montage-ingreep beroofd en toen Theo vervolgens monter herinnerde aan Plugge's in het verleden gebezigde uitlating dat Theo een zwijn was, pareerde ze monter dat ze dat nog steeds vindt. Ik vertrouw er zonder meer op, dat Theo haar nog eens terugpakt.

Ik vertrouwde er ten onrechte ook op dat de publieke televisie ons van zoiets verschoont, maar Nova nodigde Freek de Jonge uit om het afscheid van Koot & Bie te becommentariëren. Een tamelijk domme aanpak, nog dommer van Freek om erop in te gaan en ter plekke op de constante kwaliteit van het duo af te geven. Freek had het in zijn superieure, in ieder geval dáár onweersproken bedweterigheid beter gevonden als het tweetal vijftien jaar geleden of zo een komische televisieserie was gaan doen, met Kees in de rol van dominee en Wim van koster, zoals u weet de groef waarin Freek al decennia jammerlijk zelf zit. Ik maak niet alleen ernstig bezwaar tegen de geëtaleerde domheid, maar ook tegen de opzet van tweekampen waarbij een van de partners afwezig is, een methode die Nova ook al met Piet Vroon uithaalde. En helemaal maak ik bezwaar tegen de algemeen gecreëerde stemming als zouden Koot & Bie bijkans dood zijn. Ze waren fantastisch, ze behoorden tot onze vaste gewetensuitrusting en nu gaan ze iets anders doen. Nu pas wordt Nederland wakker. Net goed.

En de rest? Niet goed.