Burgemeesters zitten niet altijd even vast in het zadel

Van een onzer verslaggevers Hoewel burgemeesters worden benoemd en zich dus feitelijk weinig van de steun van de gemeenteraad hoeven aan te trekken, zitten zij ook weer niet zo vast in het zadel als vaak wordt gedacht. Een overzicht van bestuurders die hun koffers moesten pakken; vanwege gesjoemel met declaraties, politieke ruzie en wantrouwen. En dan die ene burgemeester die zijn dorp in de steek liet toen het water kwam.

Burgemeester T. R. Seinstra van Goes gaat in maart 1992 met verlof, nadat door een oplopende reeks van conflicten met de vier wethouders verdere samenwerking onmogelijk bleek. Zij verwijten Seinstra onder meer oncollegiaal gedrag. De gemeenteraad stelde dat aanblijven van de burgemeester 'zo goed als onmogelijk' is. Na zijn vertrek zou blijken dat Seinstra ook onrechtmatig een aantal onkosten heeft gedeclareerd. Verantwoordelijk wethouder G. R. Heerebout gaat daarop mee in Seinstra's val.

Burgemeester W. Vossen van Gulpen legt in juli 1992 zijn functie neer, nadat er een gerechtelijk vooronderzoek is gestart naar zijn vermeende belastingdelicten en het aannemen van steekpenningen.

Burgemeester C. de Cloe van Almere verdwijnt in maart 1993 van het toneel, nadat vijf wethouders het vertrouwen in hem hadden opgezegd. Hij zou een te hoge autokostendeclaratie hebben ingediend. De Cloe krijgt eervol ontslag.

Burgemeester A. J. van Dulst van de gemeente Haarlemmermeer gaat per 1 februari 1994 met vervroegd pensioen, terwijl hij eerder stelde te zullen aftreden. Bij het voortijdige afscheid van de burgemeester speelt onder meer een affaire rond te veel ontvangen onkostenvergoedingen een rol.

Burgemeester H. Riem van Brunssum moet in juni 1994 vertrekken als de raad het vertrouwen opzegt na een corruptie-affaire. Hij zou later oneervol ontslag krijgen.

Burgemeester E. Mooren van de Limburgse gemeente Arcen en Velden wordt 1 juli 1994 alsnog slachtoffer van het hoge water dat die winter de Maasdorpen trof. Volgens de gemeenteraad heeft Mooren slecht op de noodtoestand gereageerd door direct zijn koffers te pakken en onder te duiken. Hij wordt daarom met vervroegd pensioen gestuurd.

Burgemeester A. van Poppel van Bergeijk krijgt in 1995 ontslag na een omstreden grondtransactie.

Burgemeester H. ter Laak van Eibergen stapt in april 1995 op nadat al eerder de raad het vertrouwen in hem had opgezegd. Ter Laak zou de gemeenteraad opzettelijk informatie hebben onthouden, notulen van commissievergaderingen hebben veranderd en beleid hebben gedwarsboomd dat hem niet aanstond.

Burgemeester H. Mumsen van Amerongen wordt in november 1995 op eigen verzoek eervol ontslagen. Hij is een jaar eerder overspannen geraakt na de publicatie van een zwartboek, waarin het gemeentebestuur 'feodale regentenmentaliteit' werd toegedicht. De betrekkingen zouden verziekt zijn door vriendjespolitiek.

Burgemeester T. Lensen van Emmen dient in april 1996 zijn ontslag in naar aanleiding van de Emmer bestuurscrisis. Behalve Lensen moesten vijf wethouders en twee topambtenaren het veld ruimen vanwege een 'diepgeworteld' wantrouwen in het ambtenarenapparaat.

Burgemeester H. Rebel van Stadskanaal moet in mei 1996 het veld ruimen nadat de wethouders met instemming van de gemeenteraad naar de Commissaris van de koningin stapten om zich over Rebel te beklagen.

Burgemeester J. Bruinsma-Kleijwegt van Zaanstad treedt per 1 september 1996 af met als belangrijkste argument 'de onwil in het bestuurlijke apparaat om te veranderen' en de tegenwerking die zij ondervond. De verhouding kwam op scherp te staan, nadat Bruinsma over haar korpschef A. van Es had gezegd dat deze 'er geen hout van kan'.

Burgemeester W. Vroegindeweij van Ter Aar vraagt begin 1997 eervol ontslag aan, nadat de verhoudingen tussen de gemeenteraad en de wethouders enerzijds, en de burgemeester anderzijds, 'onherstelbare' schade hadden opgelopen.

Burgemeester P. van den Baar van Goirle meldt zich in de zomer van 1997 ziek nadat hij 'deels laakbaar' heeft gehandeld door er zelf op toe te zien dat een (te dure) lokale aannemer exclusief opdrachten voor de gemeente uitvoerde. In januari jl. wordt bekend dat hij niet meer op zijn post hoeft terug te keren.

Burgemeester J. Boekhoven van Schiermonnikoog wordt in november 1997 overgeplaatst naar het Friese Nijefurd. Boekhoeven was nauw betrokken bij de affaire-Lancée en zou gesjoemeld hebben met zijn declaraties. Burgemeester G. de Vries-Hommes neemt de plek van Boekhoeven in.

Burgemeester M. Koopman-Krijt van Obdam stapt in januari 1998 na een jaar al weer op nadat de raad aankondigde te willen praten over haar disfunctioneren. Ze kent haar zaakjes niet en laat haar gezicht te weinig zien. Daarop biedt ze zelf haar ontslag aan.

Burgemeester E. Broekhuis van het Zuid-Hollandse Cromstrijen maakt deze maanden na een lange bestuurlijke crisis gebruik van de regeling 'burgemeesters in beweging' en ruilt zijn standplaats met mw R. Bosua-van Gelderen, burgemeester in Bernisse. Eerder had KPMG vastgesteld dat Cromstrijen 'ziek' is.

Tot slot:

Burgemeester H. Ouwerkerk van Groningen legt deze week zijn functie neer nadat hij heeft geconstateerd dat hij niet langer beschikt over genoeg vertrouwen in de raad, die heftige kritiek heeft op Ouwerkerks disfunctioneren tijdens de rellen in de Oosterparkbuurt.