HEIBEL

Jajaja. Valentijnsdag. Hartjesdag. Schatjesdag. Vreemde roze postzegeldag. Barbie-loves-Kendag. Lange-zoenen-in-het-park-dag. Ja, ik gun het u allen, als u het dan zo graag wilt. Nee, ik ben niet jaloers. Waar ik u over in ga lichten: mijn onverbloemde liefde voor Kink FM. Ik hou van die mensen, echt waar. Het was helemaal niet de bedoeling. Ik heb het nooit zo gewild. Maar het is al gebeurd en daar u allen recht hebt op een menswaardige uitleg, volgt hier het relaas:

HET MEISJE EN DE RADIO.

Het nieuwste snufje op radiogebied was Kink FM. 24 uur per dag heuse muziek en goed ook. Muziek die ze bij Radio 538 of Sky Radio he-le-maal niet leuk vonden. En ik? Sprong ik omhoog? Tunede ik in op deze spetterende aangelegenheid? Ach welnee. Ik vond het zo rot, voor de VPRO. Ik boycotte. Ik werd zelfs boos. Boos, dat is in dit geval hyperactiviteit gemixt met een overdosis idealisme. Ik vond het dan ook helemaal niet erg dat de geldschieters weggingen. Misschien vond ik het zelfs wel leuk, Lowlands bleef tenminste bij Villa 65, klaar. Microfoons weg, automatische piloot aan.

En toen gebeurde het.

Ze kwamen terug. (Sometimes they come back ...again!) De kink FM programmamakers kan het blijkbaar niks schelen dat ze geen fijn loon en een grote platencollectie krijgen. Ze zitten daar gewoon en ze maken hun programma en soms praten ze met de koffiejuffrouw. Dat hoort toch wel thuis in het korte rijtje Strakke Acties van de laatste jaren. Ze verdienen minimaal een etherfrequentie, een luxe uitgedoste villa en een knalroze suikerhart. Dames en heren hooggeëerd publiek: THINK KINK.